• MV / Física 2 wint indrukwekkend de topper tegen Excelsior 2

    Zo daar zijn we weer en net op tijd mag ik zeggen. Wat fysieke ongemakken noodzaakte mij om de afgelopen 2 potjes van de selectie in een omgeving te aanschouwen die nou niet echt de mijne is maar dat ligt achter ons en naar voren kijken is het devies.

    Mijn dank gaat uit naar Daphne Weidmann die mij door haar telefoon en daarbij gelukkig aanwezig zijnde gulle bundel de wedstrijden kon laten beleven en naar Joep voor een ontzettend geestige maar ook duidelijke verslaggeving van de potjes van vorige week. En uiteraard de ploegen die over de afgelopen weken de nodige punten binnenhaalden…..en dooooooooooooooooor.

    Goed en als er dan 1 potje is waar je bij wilt zijn dan is het wel de topper in de 1e klasse E tussen de zwart-witten van Excelsior en de helden van Meervogels Física 2. De onbetwist beste ploegen van de poule na 5 wedstrijden.

    Alleen de 1e wedstrijd van het seizoen gaf Excelsior niet thuis (14-4 !!!) maar daar zal ongetwijfeld een verhaal achter zitten. De onzen waren op hun jacht naar het hoogst haalbare dit seizoen al in Leiden, Haarlem en bij onze vrienden van Phoenix op bezoek geweest en gingen al op voor de 4e uitwedstrijd in 6 potjes met een ongeslagen status.

    Alles draaide er vandaag om of er een lichte Vorentscheidung  - zoals de Romeinen het noemden – zou komen of dat de spanning volledig zou terugkomen in de poule.

    Met een heerlijk zonnetje was het om 14.00 maar eens tijd om dat te gaan ondervinden. De scheids onderkende het belang van de pot, de koppies lekker strak en let’s do this.

    En dan is het heerlijk dat het 1e de beste schot in deze kraker gelijk goed valt voor de onze als Jeanine na 26 seconden de 1-0 binnentikt. Het zorgde gelijk voor de alertheid bij de thuisploeg die een kleine 2 minuten later aanhaakt met de 1-1.

    Het was een beginfase tussen 2 ploegen die elkaar geen duimbreed wilde toegeven en zeker niet de kat uit de spreekwoordelijke boom aan het bekijken waren. Nee je stempel drukken op de pot en direct toeslaan waar het kon.

    Lars (met staart) vanaf de zijkant loepzuiver voor de 2-1 maar we geven teveel ruimte weg aan de Delftenaren die hier gretig gebruik van maken en zodoende weer de 2-2.

    Het was ook een beetje wennen bij De Vogels. Aan de ene kant een volledig ingespeeld vak dat elkaar blindelings kan vinden en waarbij de rolverdeling meer dan helder is versus een vak dat rouleert en waarbij de automatismen toch nog altijd even een plekje moeten vinden maar alle vertrouwen hierin.

    De 1e achterstand van ruim 5 minuten (2-3) maakt ons niet zenuwachtig getuige de fraaie pass van Tariq over de verdediging van de zwart – witten , gevangen door Lisanne die heel gedecideerd met 1 handje de knikker om zet in een treffer voor de 3-3.

    Ik grijp de pen stevig vast en schrijf “het is snel duidelijk dat dit een hele zware kluif gaat worden vandaag”. 

    We lopen niet zozeer achter de feiten aan maar het lijkt alsof Excelsior de aanvallen gemakkelijker laat verlopen dan bij ons maar dat kan natuurlijk ook schijn zijn.

    We lopen te enthousiast in en laten Excelsior opnieuw de leiding nemen maar de kracht is dat we ons niet gek laten maken. Nog een minuut na de hernieuwde achterstand weet Lars een losse bal om te zetten in de 4-4. Zo belangrijk dat we in deze fase erbij blijven en dat de treffers goed vallen en we zodoende niet tegen een 2 of 3 punten achterstand aanhobbelen.

    We zitten nog net binnen de 10 minuten als we de 4-5 moeten slikken en beiden ploegen geen adempauze inlassen. Het gaat razendsnel op en neer waarbij je weet dat beide ploegen dit niet vol gaan houden, maar ja wie breekt?.

    Ook Rens doet een duit in het zakje om de belangrijke 5-5 vanuit het achterveld te scoren en op dit moment is het meer dan een gelijkwaardige wedstrijd waarbij het 2e vak bij Meervogels ons het gevoel geeft dat ze elkaar “gevonden” hebben. We moeten echter wellicht wachten tot de storm van Excelsior is gaan liggen maar vooralsnog slikken we de razendsnelle 5-6.

    De onverzettelijkheid van de ploeg is echter iets waarbij we iedere pot tot nu toe van geniten en die komt tot uiting bij de gelijkmaker. In een duel geeft Kel duidelijk aan dat niemand anders dan zij deze knikker wil hebben en grist deze uit de handen van haar dame.

    Vervolgens neemt iedereen zijn plek in en ontvangt Kel uit het achterland de bal om doeltreffend af te drukken voor de gelijkmaker. Vervolgens blokt ze 5 seconden later ook nog eens het schot van haar dame – wekelijks gebeuren ? – en Excelsior weet ook gelijk dat ze ervoor moeten knokken.

    Het is halverwege de 1e helft en ik krijg vervolgens een flashback naar de 3-3. Ook nu weet Tariq Lisanne strak te vinden – op het veld he luitjes – en ook nu is een lift met 1 handje genoeg voor de 7-6 voorsprong.

    Geleidelijk valt echter op dat de accuratesse bij de thuisploeg aan het vervagen is en de treffers vallen niet meer zo gemakkelijk. De Meervogels trein is echter nog in volle gang dus daar hapert niets. Voor het eerst is het daarom een +2 voorsprong als wederom de tandem T-L goed is voor de 8-6 waarbij Lisanne de ruimte benut die ze zelf ook creëert.

    De zwart –witten vinden elkaar steeds moeizamer en de schoten vallen niet meer, alsof de lucht inmiddels uit de longen is geslagen maar dat lijkt op dit moment nog een beetje ongeloofwaardig. Pas na ruim 13 minuten !!! aan droogte weten ze nog te scoren voor de 8-7.

    De verdedigende druk die wij opleggen aan de concurrent is ze dan toch schijnbaar aan het verstikken en even vraag ik mij af of we nu al fundament aan het leggen zijn voor een overweldigende 2e helft.  Een wissel dan vlak voor de rust en dat was een goede zet blijkbaar getuige het feit dat Lars O in het veld kwam en gelijk dan ook maar scoort voor de 9-7. En dag daarvoor zit ie nog op de bank bij me na het afleveren van een zakje bonbons (bijna op makker) en nu een fraaie treffer, het gebeurt allemaal voor mijn ogen J.

    Het rustsignaal is dan daar en we zijn reuze nieuwsgierig hoe de 2e periode zich zal ontwikkelen.

    Sneller dan gedacht komen de matadoren weer terug het veld op en de gretigheid bij de onzen is voelbaar. Ogenschijnlijk volledig senang keuvelen ze wat onderling alsof het gevoel nu al aanwezig is dat “het goed is”.

    Een 2 punten marge in het korfbal is natuurlijk niets maar je kunt er dan maar wel aan de goede kant van staan zeggen we maar.

    De scheids fluit even later voor het begin van de 2e act en ook nu drukken we gelijk een stempel als we na  24 seconden op 10-7 komen door een fraaie treffer van Tariq. Ook nu weet Excelsior na 2 minuten een tegentreffer te maken maar er is iets wezenlijks veranderd aan het verloop van de wedstrijd.

    De TGV / HSL of welk snel vervoermiddel je ook wilt noemen heeft het station verlaten en dat op een indrukwekkende manier. Allereerst ben je verbaast dat Lars O al na 3 minuten veel ruimte krijgt om de 11-8 te scoren maar als Lars W een minuut later ook op indrukwekkende wijze de 12-8 scoort kijk je eens goed in de ogen van zwart witten.

    Het is niet zozeer een stuk gelatenheid, de fighting spirit is zeker aanwezig, maar ze ogen vermoeid alsof ze in de 1e helft al zo diep hebben moeten gaan. En eerlijk is eerlijk, de cijfers liegen niet, meten is weten etc etc.

    Een prachtige combi in het “nieuwe vak” zorgt ervoor dat Lisanne heerlijk kan afwerken en binnen no time staan we op 13-8 (= +5) en moet Excelsior al naar de bank kijken om verse wissels in te brengen.

    Het mag echter allemaal niet baten want we geraken nu echt op stoom. De 1e stip wordt gegeven door een uitstekende scheidsrechter, spelen laten en pas echt fluiten als een overtreding niet meer door de stijgbeugel kan (haha). Excelsior probeert nog een trucje met de time out maar Bonno raakt daardoor niet geïmponeerd en na een kleine 10 minuten staat daar de 14-8 op het scorebord en kijk ik ietwat ongeloofwaardig maar niet minder trots naar een ploeg die wil aangeven dat er maar 1 achttal – en meer ook gezien de bank en supporters – recht heeft op de overwinning.

    We gaan maar door alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Lars O is onverzettelijk en via een kruip sluip door actie drukt hij af en wordt toch nog op zijn hand geslagen. De scheids fluit voor een stip maar de bal heeft toch op een miraculeuze manier de korf gevonden en valt binnen….hmm  wat dan, ach joh hij telt en BAM de 15-8.

    Nog een drie minuten later wederom een actie waarbij het vak zo belangrijk is. Michelle doet het storende werk, Lars W speelt strak Kel aan , die schat de snelheid van Lars in en geeft op tijd af onderhands, de Excelsiorianen of zo moeten kiezen en willen beide Lars blokken die tijdig de bal afgeeft aan Lars O die positie heeft gekozen in lijn met de korf en prachtig afdrukt voor de 16-8…gejuich alom en dik verdiend.

    Zo sta je 20 minuten ruim tegen een prima ploeg je staande te houden en zo heb je ze stuk gespeeld. Excelsior lijkt murw gebeukt en de vermoeidheid is van de gezichten af te lezen. Bij een passage in de 2e helft zei een dame ook “ik ben helemaal gesloopt”.

    De verdedigende druk die de onzen op Excelsior hebben gelegd de gehele wedstrijd is teveel voor ze en ze breken. Pas in de 15e minuut weten ze nog een keer te scoren maar het lijkt een doekje tegen het bloeden.

    De geoliede machine van de 1e 20 minuten weet in 27 minuten (verspreid over de 1e en 2e periode) nog maar 3x te scoren.

    De 16-9 wordt dan ook direct gepareerd door de 17-9 als Jeanine met 1 hand – hoe dan ?  - scoort en het lijkt echt wel gedaan ook al tik ik “die dikke dame moet nog zingen of zo”.  Een laatste adem stoot volgt vervolgens als er een trio aan treffers valt aan de – voor ons – verkeerde kant. De stand is 17-12 met nog ruim 9 minuten…een ruime marge maar niet verder a.u.b. want dat is niet de bedoeling.

    We nemen een time-out om aan te geven hoe belangrijk de komende aanvallen zijn, althans dat denk ik zomaar dat Arjan en Terry de ploeg meegeven. En dan is het over and out als 30 seconden later Bonno – met de goedkeuring van je opa gozer - vanaf de zijkant de 18-12 scoort, de wedstrijd op slot gooit, frustratie zich meester maakt van Excelsior (schop tegen de paal) en we de laatste minuten met plezier gaan volgen.

    Beide ploegen weten dat het gedaan is en scoren in de laatste 8 minuten nog 1x (de onze door Lars W) en zodoende wordt de eindstand een zeer fraaie en dik verdiende 19-13 overwinning.

    Een topper was het zeker omdat dit de 2 beste ploegen uit de poule zijn. De wil om te winnen en de constante druk we legden – zowel aanvallend als verdedigend – op Excelsior deed ze breken en dan is het knap dat je overheen dendert.

    Een dik en dik verdiende overwinning door een ploeg die stond als een huis en waarbij het plezier van de gezichten afdroop. Ik mag wel zeggen dat ik slechtere potjes kan bedenken om weer bij te kunnen zijn na een paar weekjes elders.

    De trotse koploper met nu 4 punten voorsprong. Uiteraard een prachtig gegeven na 6 potjes maar de komende 2 potjes zijn minstens zo belangrijk.

    Nog voor de zaal krijgen we thuis Sporting Delta die puntloos onderaan staan en Danaïden die ook in de onderste regionen staan. Uiteraard op papier te doen maar wedstrijden worden nu eenmaal niet op papier gewonnen en ook deze ploegen zijn gebrand om de koploper te laten struikelen.

    Ik had na een paar potjes aangegeven dat we de stand maar eens zouden opmaken na 6 potjes. Welnu die zijn geweest en we zijn ze prima doorgekomen. Duidelijk is dat de strijd voorlopig tussen ons en Excelsior zal gaan en dat we een hele grote stap zetten als we de komende  2 potjes thuis winnen….ik heb er i.i.g. zin in J….

    Thnx luitjes dat jullie er een feestje van hebben gemaakt. Volgende week de slingers weer op ons eigen domein he.

    Eric Plugge