• Meervogels Física wint in spektakelstuk tegen Nieuwerkerk

    Inmiddels aangekomen bij de 2e thuiswedstrijd maar ook al weer gelijk aan de 5e zaalpot en met 0 punten onderaan bungelen vereist een prestatie. Niet alleen omdat een nieuwe nederlaag de taak nog moeilijker maakt maar vooral om je jezelf eens moet belonen voor al het harde werk vorig jaar.

    Met het nieuws dat Patrick en zijn assistent Arjan deze week bekend hebben gemaakt om de wegen met Meervogels Física te scheiden aan het einde van het seizoen is het altijd even wachten welk effect dat heeft op de ploeg.

    De ploeg is er klaar voor, de entourage zit klaar en op het moment dat the huddle bij elkaar komt lijkt alles nog gewoon maar op het moment dat ze klaar zijn is de eindyell er een om kippenvel van te krijgen en gelijk wordt het woord VIBE in het aantekenboekje gezet, vraag me niet waarom maar er staat iets te gebeuren vandaag.

    Na het oplopen met de kanjers van de E4 en E5, het ontsteken van de partypoppers is het dan starten maar en wachten tot de 1e vreugdekreet aanstaande is tegen Nieuwerkerk en hop we het wachten duurt niet lang als Jaimy de 1-0 aantekent.

    In het programmaboekje staat nog vermeld dat het een clash altijd is tussen beide ploegen die al jaren terug gaat. Meer nog dan de derby tegen Phoenix is dit een wedstrijd tussen twee aartsrivalen waarbij de emoties hoog op kunnen lopen,  het wordt weer een pittige.

    Het is duidelijk waarom Nieuwekerk bovenaan meedraait als ze de achterstand snel omdraaien in een 1-2 stand en het uitpubliek ook direct reageert, dat wordt nog wat.

    Belangrijk is om mee te blijven gaan in het tempo en niet te snel op achterstand te komen zoals tegen DSC, Avanti en Tempo waardoor je achter de muziek blijft aanlopen.

    Een stip van Mike en een fraaie zijkant van Tariq zorgen voor dit scenario als we de voorsprong weer nemen maar even zo snel is deze weer verdwenen als we de 3-3 incasseren.

    Het zou de opmaat zijn voor een bloedstollend vervolg van de 1e helft nee van de wedstrijd want de ploegen geven elkaar geen nanomillimeter cadeau en dat is vanuit ons oogpunt een prima gevoel.

    In het vervolg van de 1e periode is het verschil bijna niet meer dan 1 punt. Treffers van Mike, Nienke, Thom, Jaimy, Mike wederom en Tariq worden gepareerd door de blauwhemden en zodoende staan we ma ruim de helft van speelhelft 1 al op 9-9.

    Vooral de wil om in deze wedstrijd niet af te haken frustreert Nieuwerkerk in hoge mate, de lastige vlieg van Meervogels wordt maar niet afgeschud daar waar men dacht dit tot wellicht gemakkelijk te kunnen doen.

    Dan is het langzaamaan duidelijk dat vandaag Mike met vuur speelt, nee niet zozeer door overtredingen o.i.d. maar daadwerkelijk on fire is. Alles wat ook maar in de buurt van de korf komt lijkt magisch de binnenkant te zoeken van die korf en voor het eerst komen we op een +2 te staan als jonkie Roos weer twee x scoort en zodoende de 11-9.

    We gaan mee in het tempo, nee we dicteren het tempo enigszins zonder nu de bovenliggende partij te zijn. We spelen zoals een hoofdklasse team betaamt met het mes tussen de tanden en klaar om toe te slaan als het nodig is.

    De 11-10 valt maar we laten deze 2 punten voorsprong ons wel bevallen als Nienke de 12e scoort en we rustig aan richten het einde van de 1e periode verwelkomen.

    De doelpunten zijn schaars in de laatste 10 minuten maar de spanning is daarentegen voelbaar bij iedere aanval en bij ieder schot is de oee en de aaa niet van de lucht en is het belang aan beide kanten voelbaar.

    Een time out wordt aangevraagd door Leon Simons en het is duidelijk dat er van tactiek moet worden gewisseld om in de hel van Zoetermeer een resultaat te boeken.

    We missen een stip om op +3 te komen en als we even later de 12-11 tegen krijgen is dat wel wat zuur maar even later is het Mike toch die de 13e scoort en zijn we nog 7 minuten verwijderd van de thee.

    In die laatste minuten geeft Nieuwerkerk nog 1x gas en dulden wij ze nog 1x langszij als er twee doffe knallen vallen voor de 13-13 en moeten we zelf nog een keer aanzetten. De laatste minuut gaat in en wederom is het Mike die de ruststand eigenhandig op 14-13 zet daarbij zijn armen spreidend om de VIBE maar over hem, de ploeg en het veelkoppige publiek heen te laten rollen….we staan met beide benen op de grond weliswaar maar ready to explode.

    Even aan paar minuten rust voordat we verder gaan maar het kan niet snel genoeg gebeuren.

    De rust vliegt voorbij net zoals de tennisballen voorbij de mand vliegen en daardoor de cadeaubonnen in de tas blijven …bedankt luitjes en het Meervogelkamp is er weer blij mee.

    We starten en gelijk sluit Nieuwerkerk weer aan en begint het spel van voren af aan. Treffer om treffer stoot om stoot slag om slag gejuich om gejuich.

    Mike en Lisanne scoren voor de onzen en ook Jaimy is trefzeker maar de aangooi tot die treffer is een ludieke omdat deze zowat over de grond bij hem terecht komt maar who cares want het betekent de 17-16.  De blauwhemden scoren weliswaar de 17-17 maar iets zegt ons dat de koek nog niet op is.

    De supporters van Nieuwerkerk voelen ook dat het niet gaat zoals verwacht en moedigen hun ploeg aan om ervoor te zorgen dat ze de punten mee kunnen nemen in den tas. Dat is echter koren op de molen voor ons vakkie M dat op de 3e tribune hun sound laat horen en het MV lied. Dit is een lekker sfeertje en wie profiteert hier dan van?

    We scoren op ruim 16 minuten voor tijd de 18e door Wendy en de vreugde die dat met zich mee brengt is er een van een winnende treffer in de dying seconds na een 41-40 stand, zo belangrijk is het gevoel om er bij te blijven.

    Dat enthousiasme in het veld slaat over op de bank en op de supporters en de elektriciteit is te snijden. We zorgen voor de 19-17 met Mike van de zijkant en pas bij de 19-18 besluiten we dat het nu welletjes is.

    Als door een bij gestoken sprint Jaimy langs zijn tegenstander alsof deze er simpelweg niet staat en met 20-18 ontsteken we nog meer vuurtjes op en naast het veld. Inmiddels raken we in de buurt van de laatste 10 minuten en dat is dan ook maar het tijdstip waarom Mike de begintonen laten horen van zijn 10e ouverture slash treffer en dat klinkt als prima muziek in de oren.

    Het verschil is +3 voor het eerst in de wedstrijd en het ongeloof straalt af van alles wat Nieuwerkerk heet. Het uitvak probeert krampachtig – moedige poging maar helaas – nog hun ploeg aan te sporen op zoek  naar de 4e overwinning maar we laten niet meer los.

    De bank probeert dat ook door een speler op te offeren die Mike volledig uit zijn spel te halen ongeacht op welke manier ook als de bal niet in het vak was dus dan was duidelijk hoe de wanhoop hoogtij vierde bij onze “buren”….helaas ook dat ging niet werken vandaag.

    Even later is het captain Thom alias Tommie alias Wiedeman die de stand op 22-18 brengt en het is een heksenketel van jewelste als de spelers elkaar niet meer kunnen verstaan. Beiden ploegen scoren nog 1x waarbij Lisanne die van ons scoort waarbij haar gejuich er bijna voor zorgde dat de hal ontplofte.

    De minuten gaan voorbij en met nog ‘4 te gaan lost Nieuwerkerk opeens noodschoten om maar dichterbij te komen en dat weet je..KLAAR en over. De koppies  gaan hangen en Nieuwerkerk geeft zich gewonnen.

    De laatste minuut moet als een warme douche gevoeld hebben als het publiek gaat staan, aangevoerd door de voorzitter himself en als Mike dan zijn 11e maakt is het hek van de dam maar besluit Patrick nog 1 time out te plaatsen.

    De laatste tellen zijn om niet te vergeten en vooral mee te nemen naar de volgende wedstrijden. De laatste 10 tellen worden massaal meegebruld door een ieder alsof het Haagsch kwartiertje werd verwelkomd. Het eindsignaal is daar de 2 punten eveneens met de 24-19 en meer dan HET GEVOEL was aanwezig dat we niet uitgeblazen zijn in de hoofdklasse.

    Het publiek reageert, Nieuwerkerk moet niet anders dan erkennen dat de punten terecht in Zoetermeer blijven en het MV lied wordt met veel passie ten gehore gebracht door de selectie.

    Natuurlijk staan we nog steeds op een 7e plaats, natuurlijk hebben we pas 2 punten maar met de dubbele confrontatie met SDO voor de boeg is het weer een stukje rooskleuriger dan voor de wedstrijd en zullen de trainingen met meer plezier worden gegeven / ontvangen en dat is in ieder geval de winst.

    Zoals gezegd zijn we nu verlost van de 0 en is enkel nog SDO een ploeg zonder punten en dat willen we in de komende wedstrijden graag zo houden.

    Volgende week same time same place and hopefully same result…let’s gooooo Vogels.

    Eric Plugge

    p.s. treffers van Mike (11),  Jaimy (4),  Tariq, Thom, Lisanne en Nienke (2) en Wendy (1).

    p.p.s. hartverwarmend hoe een ieder de vreugde na afloop vierde

    p.p.p.s. Jamiy gaf nog lachend aan “nog nooit thuis van Nieuwerkerk verloren”…zeker Jaimy ?? ook niet in het seizoen ‘97-‘98 toen je wellicht met de F3 met 0-1 verloor ???

     Valt ie wel of niet ??