• Meervogels 1 KAMPIOEN na winst op Pernix

    A perfect score, dat is wat je nodig had na het begin van het 2e veldseizoen. Nagenoeg alle wedstrijden in winst omzetten en kijken of de concurrentie  - die je zelf allemaal nog zou krijgen ?? nog ergens kruimels zouden laten vallen.

    We werden op onze wenken bediend als supporters zijnde omdat je niet alleen een ijzersterke 2e helft veld speelde maar ook dat de concurrenten her en der punten lieten vallen in onderlinge duels of zelfs tegen de "kleintjes" niet de  volle winst pakte.

    Al met al bracht MV1 dat in de positie dat winst tegen Pernix in het laatste duel van het seizoen alsnog het kampioenschap zou betekenen.

    Vooraf, zo gaf coach Patrick aan, "waren de guys and dolls rustiger dan normaal" en, zo vervolgde hij "moest de ploeg zichzelf belonen voor de arbeid die het de laatste 3 jaar op het veld/zaal heeft gedaan". Al met al waren de ingrediënten aanwezig voor een mooi en spannende wedstrijd in het sfeervolle complex van de oranje-zwarten te Leiden.

    Iedereen er klaar voor, fijn dat zovelen de reis maakten om de ploeg aan te moedigen, en rond een uurtje of 15:30 was het 1e fluitsignaal daar.

    We starten met een 0-1 maar die wordt gelijk gepareerd door Jeanine zodat de begin bibbers gelijk gekalmeerd zijn??.Zoals zo vaak gaat de beginperiode gepaard met vele treffers. De beentje vertonen geen sporen van vermoeidheid, de verdedigers moeten zich even instellen en de korf lijkt dan weer iets groter dan gebruikelijk.

    De volgende treffers worden ook gedeeld als Tariq vanuit de hoek de onze voor zijn rekening neemt maar dat is het startschot voor hem van Schulting om twee treffers te scoren met een  gemak zoals je zelden ziet (he de tonen van Toontje Lager komen ineens voorbij, de oudjes onder ons zullen begrijpen wat ik bedoel). Goed de 1e voorsprong van +2., het is nog vroeg dag maar je kunt deze maar alvast hebben, toch.

    Wat wel een gevaar was, deels door onszelf gecreëerd overigens, was de schotkracht van de Leidse dames. Toegegeven, het sluiten was niet zoals het zou moeten maar accuraat waren de ladies wel van Pernix waardoor er twee keer een tegentreffer te noteren viel maar omdat Taar gelukkig een stip scoorde was de stand inmiddels opgelopen tot 5-4  in ons voordeel.

    Een hernieuwde stip voor ons, in een meer dan nerveuse beginperiode, werd omgezet door Danny. Even daarvoor had Pernix geprobeerd om Pien onderdeel te laten worden van het kunstgras maar het is een taaie, die krijg je niet zomaar van het veld????wel een stip dus voor de 6-4.

    Twee nieuwe damestreffers en een hardhandig blok zorgden voor de gelijkmaker en dat was ook het moment dat de thuisschare van zich liet horen. Een luidruchtig meelevend volkje zo langs de lijn en zo lang het binnen de perken blijft moet dat gewoon kunnen??toch ?.

    We spelen echter keer op keer onder de druk uit met wederom Danny die scoort maar ook Eline verschijnt op het scoreblad als een vrije bal omzet in een Duitser van jewelste maar in deze wedstrijd ---- who cares en hop 8-6.

    Het lijkt wel alsof iedere keer als Pernix ruikt aan een voorsprong, de ploeg van Pat iedere keer een antwoord heeft. De 8-7 is echter voorlopig het laatste wapenfeit van de thuisploeg want in de 10 minuten die volgden was het maar 1 ploeg dat de teugels in handen had en dat was MVF1.

    Alsof het de doodgewoonste zaak in de wereld was, zo marcheerde de aanstaande kampioenen- mag ik dat al denken ??- langs en over Pernix heen als Thom in stelling wordt gesteld door Tariq die 2 heren naar zich toetrekt. En dan is het fijn dat de vooractie tot een applaus van de schutter leidde.

    Mike mengt zich in het scoregeweld als hij een draaibal omzet in een treffer ?? lekkah dan ?? en als Pien een vrije bal omzet in een treffer is het plots 11-7 en dan is toch een stukje lekkerder zitten op het nog natte kunstgras  aldaar.

    De thuisploeg mist een stip en bij een twijfelbeslissing wordt hartstochtelijk om de VAR gevraagd maar helaas, daar doen wij korfbal (nog) niet aan. Het vuurtje wordt nog wat opgestookt langs de kant bij de 2 supportersschare maar zolang wij aan de goede kant staan is het een strijd die we met veel plezier gadeslaan.

    We naderen de rust met nog maar eens een treffer van Taar en twee van de ontvangende partij, om en om treffers is niet erg zolang je ze maar geen reden geeft om te geloven in een beter resultaat en met 12-9 is dat nog steeds het geval, klok op 2:30 van het einde dus gaat de goede kant op.

    Dan nog een fraaie onderschepping van Mike  - we moesten even uitleggen wat de opmerking "Mike er werd gebeld " betekende maar uiteindelijk had iedereen dat wel door . Stippie van Danny raak en we gaan rusten met een prettige 13-9 voorsprong. Op kampioenskoorts en door onder een heerlijk zonnetje.

    In deze pot ?? maar eigenlijk in iedere wedstrijd ?? is het van belang hoe de ploeg start in de 2e periode. De ploeg ging naar de voor ons goede kant spelen en Pernix naar hun goede kant dus geen hoop geven en de wedstrijd proberen snel in het slot te gooien.

    Gelukkig is dit niet tegen dovenmansoren gezegd en luisteren Wendy en Thom ontzettend goed naar de vorige alinea door met twee snelle treffers de stand op 15-9 en vandaan daar is de ploeg eigenlijk niet meer in gevaar gekomen.

    Iedere keer als Pernix dreigde dichterbij te komen was het de volwassenheid van Z.K.V. De Meervogels Física 1 die de deur weer hardhandig dichtsmeet. De 15-10 werd beantwoordt door de 16e van Jeanine. Twee treffers van Pernix dan een keer ?  joh geen probleem en een hele mooie van Danny die daarop volgt.

    Het mooie zit hem dan niet in het schot maar vooral in de rust en geduld die het vak opbrengt om via vele schijven pas af te drukken als de kans daar is en niet als er een halve kans is.

    Een shaky stukje nog in het midden van de 2e helft als Pernix snel tegen scoort weer en wij 2 stippen missen maar ook dat kan de ploeg goed wegsteken want niets kan de ploeg meer weerhouden van een prachtige prijs aan het einde van het seizoen??althans niet te vroeg maar als Thom dit keer 2 heren afleidt en Tariq laat scoren is het bij 18-13 alleen nog maar letten op de klok die richting 0:00 kruipt.

    De net ingevallen Nienke doet in haar afscheidswedstrijd nog een duit in het zakje met de 19-13 en als het damesgeweld bij Pernix ook gaat liggen is het helemaal klaar en kunnen de bloemen langzaam uit de kast worden gehaald.

    Weliswaar kruipen de Leidenaren nog wat dichterbij met de 19-14,15 en 19-16 maar niemand gelooft meer in een stunt. In de thuiswedstrijd moesten we nog het onderspit delven maar ook nu is de groei van de ploeg duidelijk als net zo makkelijk zelf 3x scoren door Thom, Danny en Mike (22-16)..

    Jaimy scoort nog een keer, Danny met numero 8 en Lars O (na blessureleed nog even een paar minuten erbij) voor de 25-18 en dan zou je zeggen dat het klaar is maar nog niet helemaal. De scheidsrechter dreigt voor het einde te blazen en dan hoor je altijd "schieten maar" ook al is de afstand ondoenlijk en de positie niet slim.

    Ach joh we proberen het gewoon van afstandje VER en verdomd??oops sorry als je dit verslag op zondag leest??.hij valt, met de hartelijke groeten van Lars Ottevanger. De scheidsrechter twijfelt nog en uiteindelijk beslist Sportlink zeggen we maar en daar staat toch echt 26-18.

    Het fluitsignaal is daar, de spelers vallen elkaar in de armen..de bloemen zijn daar , de champagne wordt ontkurkt en uiteindelijk is Pernix ook nog zo sportief om de tonen van Queen te laten horen en is het "We are the Cahmpions" terecht voor de ploeg die het dit jaar zwaar had in de hoofdklasse in de zaal maar die de rug heeft gerecht op het veld.

    Ja het is zo dat het veld een minder aanzien heeft dan de zaal maar uiteindelijk is de prijs hetzelfde, promotie en dat is een super slot van het seizoen.

    Prachtige beelden na afloop en misschien is het deze keer het beste om vooral die blijheid te zien in plaats van de nodige wedstrijdbeelden.

    Meervogels 1 congratz met de prachtige prestatie..

    Eric Plugge

     Treffers; Danny (8), Tariq (4), Thom (3), Mike, Jeanine, Eline en Lars (2), Wendy,  Nienke en Jaimy (1)