• Meervogels 1 in zinderend slot langs OVVO

    Een hoogst interessante ontmoeting tussen Onze Vogels en OVVO. Hoe heeft de ploeg de wisselvallige beginperiode van de zaal doorstaan?  Krijgt de opgaande weg vanuit einde veld een vervolg? Zomaar een paar vragen om mee te beginnen.

    Voorlopig staat de 4 om 4 keuze van Rick en gaan we de subtopper van de OK veld tegemoet treden met 8 gretige koppies die voor eigen publiek te punten in huis willen houden.

    Herman (opa Daph en Thom) overhandigt de gesponsorde wedstrijdbal door de jeu de boules club (witten stoelen zijn gedoneerd door Meervogels) en de E1/E2 lopen op als 1e ploegje dit zaalseizoen.

    Vooraf geeft Rick aan een gezonde dosis spanning te voelen, is er tevredenheid over de rust over de ploeg en willen deze 8 ook het vertrouwen meer dan waar maken.

    We starten en zijn gelijk los als Danny na 10 seconden zijn handen in de lucht gooit en de 1e treffer voor zijn rekening neemt. OVVO pareert gelijk met twee treffers en zodoende spelen zij zich ook gelijk in de wedstrijd om vroeg treffers te noteren.

    Het zou een bijster interessante 1e periode worden waarbij beide ploegen elkaar geen centimeter ruimte geven. Mike en Thom weten direct te antwoorden als we een tegengoal krijgen dus met 3-3 na een kleine 5 minuten kunnen we spreken van een gelijke opening en dat niet alleen in score maar ook het beeld van de wedstrijd.

    De 1e x dat we een +2 aan verschil zien is als Tariq 2 stippen in een tijdbestek van 25 seconden scoort waarbij de 2e erg fel werd bekritiseert door de bank van onze bezoekers maar gedane zaken nemen nu eenmaal geen keer als het besluit genomen is dus leg je daar maar bij neer is het wijze advies – stand inmiddels 5-3. Eerlijkheidshalve snapten wij de 2e ook niet maar daar zal de scheidsrechter ongetwijfeld een goede uitleg bij kunnen geven.

    OVVO is echter niet snel van de wijs te brengen en heeft deze schade niet alleen binnen no-time gerepareerd maar ze drukken vervolgens vrolijk door met in totaal 4 !! treffers op rij waarbij we lijdzaam toezien hoe een 5-3 in 2 minuten tijd wordt omgezet in 5-7.

    Renske breekt na 10 minuten in de 1e helft de ban qua tegentreffers door een vrije bal te maken en als Danny nog maar eens een stip scoort – de bloeddruk bij de OVVO bank bereikt inmiddels grote hoogten – komen we weer langszij met de 7-7.

    Wel is het zo dat we behoorlijk wat ruimte weggeven en de schoten makkelijk komen vanuit het hart van de aanval van OVVO. Desalniettemin komen we op 8-7 door Eline maar dit keer een stip de andere kant op voor de 8-8.

    De laatste 10 minuten breken aan als we wederom wat daglicht weten te creëren als Danny nog maar eens stip scoort en  Thom vanaf de zijkant heerlijk de 10e MV treffer voor zijn rekening neemt.

    Even later veert de bank op als door een volk bijen gestoken (uit bronnen begrepen dat bijen eigenlijk niet zoveel steken maar een volk wespen is ook weer niet het goede woord) als Thom een blok weggeeft waarbij de klap tot in alle uithoeken van Rokkeveen Oost te horen moet zijn geweest.

    Maar goed, alle gekheid op een stokje, het lachten vergaat weer enigszins als we twee treffers tegen krijgen en het “gewoon” weer 10-10 staat met nog 6:47 te gaan.

    Daar waar het in de 1e 20 minuten aardig gaat zo nerveus is het slot van de 1e helft als beide ploegen nog maar 1x weten te scoren waarbij Danny de treffer voor MV voor zijn rekening neemt na een heerlijke 1-2 met Thom.

    Niet geheel onverwacht gaan de ploegen rusten met een gelijke stand waarbij als je dacht dat dat spannend was, je de riemen maar moest vastmaken voor de 2e helft want het gaat een bumpy ride worden.

    De aanwijzingen waren duidelijk vanuit Rick met name met de positie rondom de korf alsmede de gewenste reactie van de ploeg.

    De ploegen gaan vervolgens vrolijk verder in het opbouwen van de spanning die tot het einde zou moeten worden volgehouden.

    Ook de 1e tien treffers van de 2e periode worden gelijkmatig over beide ploeg uitgesmeerd. Tariq (zijkant), Wendy (geweldige doorloop dwars door de verdediging heen en de bal vervolgens op een presenteerblaadje door Thom) en Tariq nogmaals nemen de treffers voor de onzen voor hun rekening en als Renke “o ik sta ineens vrij en mijn dame is elders aan het wandelen” en Tariq (stip) nog wat bijvoegen is het na 6 minuten in de 2e helft 16-16.

    O wacht we gaan nog even door met de gelijke stand want Thom komt invliegen om op tijd los te laten en Eline weet haar “signature dish” om te zetten in een treffer. Dat laatste betekent niets meer en minder dan datgene uitbuiten waar je goed in bent.

    Ja de ploegen weten het behoorlijk spannend te maken want er zit werkelijk geen cm tussen qua wil, passie, enthousiasme en geloof in een goede eindstand en dus is het op 14:45 van het einde 18-18 en kan je spreekwoordelijk eigenlijk gewoon weer opnieuw beginnen.

    In de 2e periode zijn het vooral Remco de Haan en Bas Noordermeer die de honneurs voor hun rekening nemen bij de Maarssenaren. Twee volledig andere spelers waarbij de 1e (Remco) volledig gefocust zijn treffers maakt en zich niet gek laat maken onder het motto ”gewoon lekker scoren en geen gekke dingen” en Bas vooral zich laat leiden door emotie.

    Dat kan goed zijn als het goed uitvalt maar bij twijfel – met o.a. de leidsman – valt het voor hem en OVVO de verkeerde kant uit. Het levert hem o.a. reprimande op van de scheidsrechter als hij na een verloren duel wat kinderachtig met de hand voor de mond de nodige dingen in het oor van Thom fluistert en dat zal niet zijn geweest om het shirt te vragen na de wedstrijd.

    Goed beide heren kunnen uit OVVO’s kant gezien wel juichen als er voor het eerst een 2 punten voorsprong wordt genomen bij 18-20 en dan is het wel gelijk alle hens aan dek om bij te blijven. Voormalige buurtboys uit The Hood Meloengeel nemen de ploeg op sleeptouw als Mike en Tariq vanaf de zijkant de schade repareren en zodoende met nog 11:22 is het weer 20-20 en komen de zenuwen toch langzaam maar zeker op.

    En dan vinden de ploegen het nodig om inderdaad tot en met het einde het verschil niet meer op te laten lopen naar meer dan 1 treffer verschil waarbij een gelijke stand eigenlijk de enige logische einduitslag dreigt te gaan worden.

    Want hoe de ploegen het ook proberen…we zijn geketend aan elkaar. OVVO voor de 20-21 en Renske vanaf de zijkant voor de 21-21. Vervolgens wij weer via Mike voor de 22-21 en OVVO komt weer langszij.

    Zo kunnen we nog even doorgaan en doen we een flash forward naar 25-25.  Thom (zijkantje), Daphne (korte kans, snel schot) en wederom He Ho Captain Ja…euhh Thom maken het bloedstollend spannend als we naar de klok kijken en daar staat 3:16.

    De nagelbedjes zijn inmiddels afgekloven en de speaker van de dag komt nauwelijks nog boven de kakafonie van geluid uit, het aantal decibellen volgend jaar in Zandvoort moet minimaal geëvenaard worden zeg.

    De bal in ons aanvalsvak inde wetenschap dat iedere treffer de winnende kant zijn en wij trekken het eerst aan de bel als Tariq vanuit het centrum raakt en zodoende staat het op 2:41 van het einde 26-25 in ons voordeel.

    Dit zijn de momenten waarbij je een klok echt vooruit wil schreeuwen maar met een monotone precisie geeft de teller zijn eigen tempo aan dat nu niet het onze is.

    De bal komt in het vak waar we dat niet willen en met afschuw volgen we de treffer die OVVO doet opveren als zijnde het de winnende treffer in Ahoy maar dat is nog even een paar klassen en overwinningen ver weg.

    De teller staat op 1:58 we gaan opnieuw beginnen waarbij je bijna al weet dat het gelijk gaat worden maar toch dagdroomt van net dat kleine beetje geluk om de punten in huis te houden.

    We pakken de draad op en ditmaal is het de bank, de tribune en de man naast mij die opveren. Dat laatste is niet geheel onlogisch zijnde de Pa van Renske die twee tellen daarvoor de 27-26 scoort en ouderwets juicht als bij een voetbalwedstrijd Ned-Bel uit ver verleden tijd. Handjes omhoog en op twee beentjes juichen. Herman Kuiphof  (WIE?)  zou zijn goedkeuring geven.

    Nog een aanval overleven…en dat doen we. We brengen de bal langzaam uit, onder de ogen van de OVVO bank die uit hun vel schieten zowat en we nemen de aanval nog een keer over. Er zijn nog 32 tellen te gaan en 25 tellen daarvan de bal in eigen handen en dan 7 tellen scherp verdedigen.

    Het lijkt zo simpel maar we maken vervolgens een oliedomme overtreding waardoor OVVO nog 1x een fatsoenlijke aanval kan opzetten met 1 aanval richting korf. Deze wordt ingezet, we zien niet helemaal de ernst in en maken de overtreding  met de enig juiste beslissing – hoe wreed ook – namelijk STIP.

    Aanvoerder Thom ligt inmiddels op de knieën in de middencirkel in de wetenschap dat de overwinning zo dichtbij was en we geen tijd meer hebben om met nog DRIE seconden op de klok iets te kunnen uithalen na de vermoedelijke 27-27……

    De bal in handen van Bas Noordermeer die zijn gram wil halen op het onrecht dat hem is ongedaan om vervolgens in zijn hoofd al richting al zijn tegenstanders in en buiten het veld de spreekwoordelijke vinger op te steken.

    Het is even doodstil maar op het moment dat de bal in zijn handen komt gaat er van alles door hem heen. “ik mag niet missen, ik mag niet missen, ik mag niet missen”. Het fluitsignaal klinkt, de beweging wordt gemaakt, de armen strekken zich richting korf, de bal verlaat zijn handen en op het moment dat de bal losgelaten wordt weet Bas het. Het stemmetje in zijn hoofd wordt vertaald naar de spierspanning in zijn armen en hij denkt nog maar 1 ding “ gloeiende, gloeiende” en wat extra krachttermen.

    Alsof iedereen in het publiek vanachter hun mond wat extra lucht heeft meegeblazen, zo zeilt de bal over de korf heen. Bas op de grond, fluitsignaal klinkt en een vreugde explosie als niet tevoren.

    De 1e punten zijn binnen in een zinderende wedstrijd tegen OVVO. De winst is misschien nets iets teveel van het goede maar daar maalt niemand om bij het thuisfront. Spelers vallen elkaar doodvermoeid maar mega voldaan in de armen.

    Het MV lied wordt ingezet ten teken van een 4 punter tegen OVVO en het zou nog lang onrustig blijven.

    Ploeg bedankt publiek en v.v. en nadat de nagels volledig zijn afgekloven nog de mededeling dat we volgende week richting Sporting Delta gaan maar deze mag nog even gevierd worden zeg….TOPPERS we zijn trots op jullie bedankt en volgende keer iets minder spannend graag haha maar wel winnen.

    Eric Plugge

    Treffers van : Tariq (7), Thom (5), Danny en Renske (4), Mike(3), Eline (2), Daphne en Wendy (1)