• MV 2 verpulvert OVVO 2 en scoort er 35

    Onderweg richting OVVO ga  je toch wat mijmeren over het huidige seizoen. Wie had gezegd dat je na 7 wedstrijden je geen enkele zorg meer hoefde te maken om niet terug te vallen naar de 1e klasse, nou dat hadden we misschien niet direct geloofd.

    Maar halverwege het zaalseizoen is dat wel het geval met een ploeg die vaak prachtige wedstrijden laat zien met heerlijke spelvreugde, elkaar wat gunnen en een prima  sfeer. Ja natuurlijk is het zo dat de uitslagen helpen maar als je dat zelf in de hand hebt en niks gestolen hebt qua punten alleen maar sullig 3 punten verloren dan mag je zeggen dat het nagenoeg een perfecte 1e seizoenshelft is.

    Wat dan wel op de loer ligt is een stukje gemakzucht als het zo goed gaat. Afgelopen donderdag de training eens goed bekeken en dan zie je gelijk de reden waarom de succesformule werkt. Er wordt hard gewerkt, harder dan ooit tevoren en de training is op sommige momenten zwaarder dan een wedstrijd. Spelers voelen ook tijdens de training de druk en willen elkaar aftroeven. Dan kan je 2 dagen later die druk ook gelijk uitoefenen op de tegenstander en is de flow daar.

    Goed genoeg gefilosofeerd en de 1e pot van de terugronde staat voor. Gezien de stand is de kans altijd aanwezig op een bananenschil maar de ploeg was vastbesloten dat OVVO dat niet zou gaan worden. Omdat Lars W en Jaimy doorschoven was Jordy de man vanuit S3 die zijn maatjes weer zou komen verstevigen.

    Dan ook nog een grensrechter erbij maar dat was uit voorzorg omdat de scheidsrechter klaarblijkelijk geblesseerd was en geen risico wilde nemen als het helemaal fout ging.

    Nou hij kon in ieder geval na 33 seconden voor het eerst naar het midden wijzen nadat Michelle met een keurige knal van afstand waarbij lichaam kaarsrecht naar de korf staat de stand op 1-0 brengt voor de onzen.

    Helaas ondervinden we ook het nadeel van een grens, met een knipoog, als op zijn advies OVVO eens stip krijgt voor de gelijkmaker.

    Gelukkig kan deze man ook twee keer daarna snel met zijn stuk textiel genaamd vlag naar het midden wijzen als eerst Renate met een keurige omdraaibal en 3 minuten later Mike tussen twee verdedigende heren maatje Menno weet te vinden voor de 3-1 en een prima start voor de ploeg van Peter en Hugo.

    De inkt was echter nog niet droog op het papier als we binnen 30 seconden weer twee nieuwe tegendoelpunten krijgen waarbij OVVO flink van zich laat horen. Ja dat moet ook als je enige kans hebt op een overwinning om weg te komen uit de degradatie zone voor deze hoofdklasser op het veld.

    De doelpunten vallen fast and furious als Menno het hoge tempo van deze wedstrijd eer aan doet door een vrije bal te scoren maar ook nu weet OVVO door een fraaie goal – ja de roze bril is niet altijd aanwezig luitjes – de stand weer in evenwicht te brengen.

    Voor degenen die wel eens een verslag leest heeft bij Meervogels 2 nu al een aantal keer kunnen lezen dat er fases in de wedstrijd zijn waarin de Vogel daadwerkelijk vleugels krijgt en als door een adder gebeten een vlucht neemt waarbij de tegenstander verdoofd achterblijft en na 5 minuten denkt “wat is er in godsnaam gebeurd”.

    Vanuit de autosport zeggen we dan “De DRS zone wordt ingegaan, we klappen de achtervleugel open en au revoir”. Een of twee keer in het seizoen kan nog een lucky zijn maar als dat vaker gebeurt is het pure klasse. Goed  daar gaan we en stoelriemen vast dames en heren.

    Mike benut keurig een korte kans onder de paal waarbij de scheidsrechter al floot voor een stip maar keurig door floot voor een treffer (5). Een slordige 23 tellen later een schoolvoorbeeld van wat menig coach altijd zegt en wat voor 80% niet wordt gedaan namelijk “achter je schot aan”. Hij van de Vrije dan achter zijn schot aan en sprint naar binnen zowat gelijk met zijn worp maar komt tot stilstand als het schot dan ook keurig netjes binnenvalt (6).

    Weer 31 tellen later is het Menno die niet achter kan blijven als hij Schulting trekjes gaat vertonen.  Zijn wegtrekbal en de accuratesse van schoten < 4 meter is indrukwekkend te noemen (7) en 47 tellen daarna weet Menno ook onder druk met nog 3 seconden op de schotklok feilloos de korf te vinden (8).

    Een grote flashforward hoeven we nu ook niet te doen want 26 tellen daarna is het weer Michelle die als een denkbeeldige rechte lijn wordt getrokken tussen lichaam, schot en korf en de teller gaat vrolijk door (9).

    Deze trein is echt niet meer te stoppen, ook niet als de stations fluit klinkt ten teken van een time-out door OVVO. Met de tonen van het programma “uitstel van executie” verlaten we even later “the huddle” om het veld weer in te gaan en door te gaan waar we gebleven waren.

    Een half minuutje zuivere speeltijd verder is het Anine die vanaf de zijkant meedeelt in de vreugde – maar niet nadat de ploeg de bal had veroverd uit de verdediging van OVVO en nummer 10 is een feit.

    Is de honger dan gestild?, welnee want 26 hartbeats later, als je hartslag 60 is overigens dan, kan Lars een stip scoren als Renate op haar hand wordt getikt en om de demarrage helemaal te vervolmaken mogen we een kleine 2 minuten later – wat is dat ineens een verschil hahaha – Lars wederom feliciteren als hij nummer 12 binnentikt.

    Wauw van 4-4 naar 12-4 in een tijdsbestek van 4 minuten en 56 seconden, waar zitten we weer naar te kijken en kan het nog fraaier worden dan dit?. Woorden die ik later nog flink moest gaan inslikken kan ik u zeggen.

    Twee stippen tegen – dat zegt ook toch wel wat als OVVO in een kwartier 6x scoort waarbij er 3 stippen zijn – belanden we op 12-6 maar iets zegt ons supporters dat er vandaag geen kruid is opgewassen tegen hetgeen Meervogels S2  op de mat legt. Ja oké het is een zaalvloer maar dat bekt niet lekker.

    Renate herstelt het verschil van 7 weer als ze volledig vrij wordt gezet en vakkundig kan afronden. Ook de “sweet spot” van Jeanine is duidelijk in de hoek – nee niet die sweet spot guys grrrrr – voor de nummer 14 en het kan maar niet op, het kan echt maar niet op als ook Bonno zijn part speelt en op een dikke 6 minuten voor tijd de stand op 15-6 zet en op deze manier een monsterscore aan het inleiden is.

    OVVO zoekt wanhopig naar een kluts ergens want die zijn ze op dit moment echt volledig kwijt en lopen doelloos door de zaal, volledig lost in eigen hal.

    We laten dan de teugels even wat vieren – kan je het de dames en heren kwalijk nemen – als Renate nog wel een keer scoort maar ook OVVO nog een keer treft. Met trots delen we de ruststand van 16-7 met degenen die er vandaag niet bij konden zijn maar niets kan het gevoel van overheersing overbrengen waarmee de ploeg de kleedkamers opzoekt. Je had er bij moeten zijn maar voor degenen die dat niet konden dan via dit verslag een kleine poging om het gevoel op te wekken.

    De eeuwige vraag is dan altijd, hoe gretig komt de ploeg uit de kleedkamers en weten we die bewuste turboknop nog een keer te vinden of gaan we op de cruise controle richting einde van de 8e zaalwedstrijd.

    Nou we hoeven niet lang te wachten op het antwoord op deze prangende vraag. Binnen anderhalve minuut weten we via Jeanine (acherkant, nee niet het achterkantje van J maar in het achterveld)  en via twee stippen van Bonno de score te verhogen naar 19-7 en de wedstrijd is nu al volledig gespeeld en zou je je nieuwe doelen moeten stellen.

    De 5 minuten die volgen kenmerken zich door een iets te ontspannen houding, wat gelach in het veld en zelfs uw correspondent die bij een actie van Anine per abuis er Jeanine van maakt – oke hoofd naar beneden mea culpa - .

    In deze periode profiteert OVVO van deze stilte en scoort twee keer (19-9) maar ook zij weten dat dit enkel doelpunten zijn waarbij er een tissue wordt gelegd op een gapende wond, met andere woorden hopeloos.

    OK nieuwe doelen zegt u dus en de ploeg weet inmiddels hoe de achtervleugel open kan en komt er nu ook achter dat een DRS zone niet 1x maar ook vaak 2x in een circuit is te vinden dus kijken of dat misschien iets teweeg brengt.

    Voor zover de stielriemen los waren gemaakt adviseer ik de lezers toch echt om ook nu uw nek stevig naar achteren te doen om verschijnselen van whiplash te voorkomen. HERE WE GO.

    Mike geeft een klein duwtje onder de korf – ja makker wij zagen het eerlijkheidshalve maar de scheids vond het onvoldoende – en werkt keurig af voor de 20-9, vanuit het centrum is het Anine – trust me dit is de juiste naam – voor de volgende treffer uit Zoetje.

    We stomen door als Jeanine – ja gaan we iedere keer nu twijfel zaaien, ja inderdaad met een J – vanaf  de zijkant weer trefzeker is voordat Menno weer een vrije bal erin kegelt , Michelle vanaf de zijkant ook haar deel pakt , Bonno in een mannelijk duel onder de paal geen spaan heel laat van zijn tegenstander en Larsje nog voordat de bal vanuit het midden binnenvalt al juichend richting de bank loopt.

    Hij moet ook gedacht hebben “lekker even scoren en ik zie al dat er een wissel aankomt dus dan moet ik dat met een goed gevoel doen”. In ieder geval een mooie treffer om dit geweldige middenblok van de wedstrijd mee af te sluiten.

    Waren het in de 1e helft 8 doelpunten in a row in 4:56, deze prachtige fase sluiten we dan af met 7 doelpunten achter elkaar in 5:56 …indrukwekkend lijkt op dit moment een eufemisme qua bewondering en we gaan kijken of we nog andere woorden in de Dikke van Dale weten te vinden.

    De stand is dus inmiddels opgelopen naar een magnifieke 26-9 waarbij er zelfs nog ruim 11 minuten op de klok staan dus dan maar richting 30 ballen zou de hoop zijn maar heeft de ploeg nog zoveel gretigheid in zich dat dit mogelijk is?.

    Exact 11 minuten voor het eindsignaal valt de 10e treffer voor de thuisploeg die bidden en hopen dat de 660 tellen zuivere speeltijd heel snel passeren. Een 11e volgt snel maar dan is het nog 1x tijd, voor een heel klein stukje rechte weg waar we de laatste DRS nog een keer gebruiken en we aan een ieder op deze memorabele zaterdag avond in Maarssen laten zien wat voor een geweldige ploeg MV S2 2019-2020 wel niet is.

    Mike pikt de bal op die richting het midden hobbelt en in de draai richting korf ziet zijn ooghoek Anine die hij met een super strakke pass bereikt en Anine bedankt Mike hiervoor met een treffer.

    Het vak laat dan een paar open korte kansen liggen maar Menno heeft dan zoiets van “ok dan doe ik het wel weer haha goed man” voor de volgende.  De ingevallen Jordy deelt mee in de inmiddels ontstane olé gevoel met zijn goal.

    Het olé gevoel in dit geval als bij o.a. de voetbal de bal van voet tot voet gaat als een ploeg erg dominant is en de tegenstander op deze manier – in eigen huis nog wel – op zoek is naar een schep om spreekwoordelijk 8 plekken te graven in de zaal waar in weggekropen kan worden.

    Maar goed geen boodschap hieraan en doorrrrrrrrrr als Bonno door het midden op 6:13 van het eindsignaal gewoon even de 30e erin gooit. Ja luitjes 30 treffers, ik geef het u te doen op dit niveau….daar kijkt een ieder toch meer dan flink bij op.

    Twee treffers van OVVO worden dan onderbroken als Menno echt een halve meter voor de supportersbank nummer 32 scoort en dan denk je dat misschien de ploeg wel klaar is.

    Nou we dachten het even niet hoor. We schrikken nog even als Menno het veld verlaat met een blessure aan de heup maar zijn maatjes maken het werk dan meer dan vakkundig af.

    Michelle vanuit het hoekje, Lars met een draaibal vanuit het centrum en in de dying seconds is het Renate ook nog een keer die de eindstand op 35-13 zet. Ik zeg VIJFEN DERTIG, oftewel voor wie het ook horen wil thirty five – fünfunddreißig - trente cinq- trentacinque- treinta y cinco - τριάντα πέντε- тридцать пятьen op zijn Chinees nog eens 三十五

    Vol ongeloof  geven de spelers elkaar de omhelzingen en high fives en zorgen ervoor dat een ieder het mag weten. Wat een ongelofelijke prestatie is dit zeg en wat een slachtpartij tegen een ploeg die toch ook behoorlijk kan ballen.

    Er wordt nog genoeg nagepraat maar waar moet je beginnen. Ja ik zou zeggen lees het verslag nog een keer want alle superlatieven komen we tekort.

    Michelle vraagt nog of het eerder voorgekomen is dat we met S2 de plus dertig heeft aangetikt. In het kampioensjaar 2015 waren het er 31 tegen Albatros en vorig seizoen in het kampioensjaar 2019 kwamen Wit Blauw en DVO op bezoek en slikten er 30 respectievelijk 31.  In 2016 dan nog een 31 op het veld tegen Delta maar dat was het dan ook wel.

    Nee luitjes 35 is een amazing score en zoals gezegd het is geen eenmalig iets meer op dit moment. De ploeg bulkt van het zelfvertrouwen en het is een genot om de ploeg zo aan het werk te zien…chapeau en een hoed kunnen we niet dieper afnemen zeg.

    Na te praten?  Ja dat is er uiteraard genoeg maar dat laten we aan de insiders over maar. Genieten hiervan ? ja uiteraard met volle teugen maar dat kan maar even duren want we staan aan het begin van een belangrijk drieluik waarbij iedere wedstrijd bepaalt hoe het seizoen verder gaat lopen.

    Hebben we in het begin al aangegeven dat het degradatiespook al lang en breed is verdwenen, het is eerlijk gezegd nooit in beeld gekomen en dat is al een megawinst op zich. Nu kunnen we ook wel aangeven dat we genoegen nemen met niets minder dan een plek in het linker rijtje.

    Met de thuiswedstrijden tegen de huidige nummers 4 (Delta) koploper Pernix (2 punten verschil) en een uitwedstrijd tegen de nummer 3 (KCC) kunnen we de balans opmaken en weten we waar we wel kunnen gaan eindigen.

    Dat je met 13 uit 8 en een doelsaldo van 198-140 (ruim de minst gepasseerde verdediging waar Pernix er ook maar 157 tegen krijgt) moeten we in staat zijn om het elke ploeg erg zwaar te maken. Maar dan moet de focus er echt wel blijven maar dat zit wel goed.

    Zo genoeg nu want inderdaad zorgen jullie ervoor dat het verslag wel steeds groter aan het worden is, maar met veel plezier luites, maar voor deze keer en met de woorden van de onsterfelijke Kobe Bryant zeggen we voor dit verslag “Mamba out”.

    Eric Plugge

    Treffers van : Menno (7), Bonno (6), Michelle, Renate en Lars (4),  Mike, Anine en Jeanine (3) en Jordy (1)

    Fraaie actiefoto's weer van Fabiola

    Deze gaat raak voor Renate