• Meervogels 2 walst over OA 2 heen

    Na een prima start (5 uit 3) volgden twee nederlagen tegen de ploegen die boven ons staan. Grote vraag zou zijn hoe de ploeg van Henk terug zou bouncen van deze verliespotjes om zodoende bovenaan mee te blijven draaien.

     

    Even schakelen als we aan de andere kant gaan aanvallen, kan mij niet echt herinneren wanneer dit eerder gebeurd was. Kijk de aanvoerders van de tegenpartij bij Feyenoord weten dat en supporters reageren dan massaal als men de 1e keer naar de “foute”  kant gaan verdedigen of aanvallen. Maar ja om nu in mijn eentje te gaan fluiten is ook weer zo wat haha.

     

    Goed OA kennen wij nog als een fanatieke stevige ploeg. Maar deze ploeg leek wat jonger en waarschijnlijk dynamischer dus vooral alert zijn in het begin.

     

    We komen prima uit de startblokken als Julien vanuit het achterveld de openingstreffer maakt, een minuutje later de gelijkmaker maar we zijn wel gelijk bij de pinken.

     

    Vorige week bij S1 zag ik de ploeg perfect starten met 7 treffers op een rij. Nou waarschijnlijk heeft de ploeg zich tot doel gesteld om dat kunstje te herhalen, maar goed je iets voorstellen en het dan ook uit te kunnen voeren zijn twee verschillende dingen.

     

    Mike stipt voor de 2-1 ondank gejoel vanuit de bank van OA en Mike ook voor de 3-1. Vooral het gejuich bij onze 3e is tekenend. We pakken iedere rebound op en weten elkaar razendsnel te vinden. De nekken van de OA spelers moeten tekenen van een hernia hebben gehad om te bal te kunnen volgen als deze snel van hand tot hand gaat.

     

    Duncan voor de 4-1 maar het voortraject is wellicht nog fraaier want we veroveren in de verdediging de bal zowat op het middenveld (Julien) en binnen twee worpen is Duncan dus doeltreffend en een time out bij de gasten.

     

    Het wordt voor de bezoekers niet veel beter als Julien de 5-1 stipt en in het wisselen van vak is het duidelijk hoorbaar in de ploeg “niet verslappen” ..goed dat is dus duidelijk.

     

    Ook bij de 6-1 is onze verdediging scherp en geeft OA geen kans een aanval op te zetten waardoor we snel weer richting de korf gaan en waarbij dit keer Menno (zijkant) de bank doet opveren voor het halve dozijn aan treffers en nog geen 10 minuten gespeeld.

     

    OA wordt simpelweg stuk gespeeld als Mike vanuit het achterveld nog maar eens scoort en Duncan een paar minuten later vanuit het centrum de 8-1 maakt en dan zijn de 7 treffers op rij een feit. Jeugdig enthousiasme, elkaar vertrouwen geven en positieve coaching met daarbij ook nog eens een dosis ervaring en talent en dan krijg je dit dus.

     

    We krijgen een stip tegen waarbij de intentie wellicht prevaleert boven het daadwerkelijk aanraken van de tegenstander. Althans Marisha gaf duidelijk aan dat ze haar dame niet raakte maar dat was onvoldoende om de scheidsrechter van gedachten te doen wisselen.

     

    Dan maar gelijk zelf scoren moet Marisha gedacht hebben want met een fraaie omdraai actie speelt ze zich zelf vrij de 9e van ons , snel gevolgd door nummer 10 als Menno zich prima opstelt onder de korf en zijn heer alleen maar kan toekijken als het lange lijf omhoog gaat en er net geen lay-up van maakt.

     

    We tikken net de 20e minuut aan als Daphne besluit om mee te scoren , ze legt aan en loopt een halve seconde later al richting korf om de eventuele terugkomende bal te heroveren ..dit allemaal in de categorie “achter je bal aan” maar dat is helemaal niet nodig joh, de bal valt gewoon voor de 11-2 en een monsterzege tekent zich aan.

     

    Wat een genot om de ploeg zo aan het werk te zien, wellicht komt de zon even niet door op dat moment maar de ploeg speelt zo hartverwarmend dat de koperen ploert helemaal niet nodig is hoor.

     

    De 3e treffer van de gasten valt weliswaar maar dat is enkel nog damage control want op geen enkele denkbare wijze zie wij dit nog een gelijkwaardige wedstrijd worden.

     

    Maris nog maar eens van de zijkant en ook dit schot is zo spat zuiver dat de bal er ook maar niet aan denkt om niet binnen te vallen, geen rand bal, niet twijfelen rond de korf , nee gewoon bijna ringloos dus beter krijg je ze niet.

     

    Julien blokt nog maar eens zijn heer en zowel de onzen als OA scoren nog een keer. Marisha krijgt een lichte beuk en dat zorgde voor een onvervalste Haagse “godver….piellekes of zo” maar ook daar blijkt weer uit hoe fanatiek de ploeg is en blijft, ongeacht de stand.

     

    De stip valt als we gaan rusten met een magistrale tussenstand van 13-4 waarbij de punten al voor 95% in de tas zitten maar waarbij je nog 30 minuten gas moet geven om de zege nog een extra goed gevoel te geven in plaats van dat het doodbloed en we toch nog met een minder gevoel het veld zouden afstappen.

     

    Nou lieve mensen die het verslag willen lezen, ik kan u vertellen dat van enige vorm van verslapping geen sprake was of zou zijn.

     

    Duncan aan de zijkant voor de 14e. In de rust nog even met Lars Ottevanger gesproken die in Duncan toch wel een beetje zijn protegé zag en hem al op die manier coachte vorig jaar. Ik denk dat Otje blij en trots is als hij ziet hoe van Pelt junior die taak inmiddels aan het invullen is en ik denk meer Meervogels watchers.

     

    Ik mis dan de volgende treffer omdat er gebeld wordt met de vraag of ik wat wil drinken of eten (vanuit de kantine) maar omdat een ieder richting Marisha loopt ga ik er vanuit de Ephraim jr weer zuiver is en vader Robbert weer genoegzaam toekijkt hoe dochterlief de volgende maakt.

     

    Menno vanuit de zijkant doet de korf ook lijken alsof deze een meter bij een meter is en de marge wordt groter en groter als we na ruim 4 minuten al zijn aanbeland bij een indrukwekkende 16-4. Met nog ruim 25 minuten te gaan maken we ons op voor een megascore maar vooral de wijze waarop maakt indruk.

     

    OA voor hun 5e maar Duncan weet deze gelijk te pareren met onze 17e als de 1e wissel een feit is. Menno zoekt de welverdiende schaduw op en Thomas is de vervanger, je zou wellicht Bonno verwachten maar die is nog niet volledig fit en richt het vizier op Tempo a.s. zaterdag.

     

    De doelpuntenmachine blijft maar muntjes krijgen want ook Denise wil haar naam op het scoreformulier hebben en dat lukt als ze de fout op haar ziet worden bestraft met een stip die ze omzet in nummer 18 waarbij de friends and family van Denise dit nog eens extra kracht bij zetten qua gejuich.

     

    Het is nog geen minuut later als wederom Marisha een nieuwe treffer laat aantekenen en het doet lijken alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Nou dat is teveel van het goede want je hebt toch al bijna 40 minuten hard work erop zitten maar uitzonderlijk is het wel als de ploeg ook na 40 minuten zoveel energie op de mat legt.

     

    Menno is dan wel gewisseld maar dat betekent niet dat hij niet meecoacht vanaf de bank, hoe bedoel je betrokken haha top man. We missen een stip maar niet getreurd want de afvallende bal komt in handen van Julien die vanuit het centrum dat schoonheidsfoutje van een gemiste stip (niet door Juul zelf) corrigeert en zodoende de 20-5 in de 11e minuut, wauw wat een performance.

     

    Het is dan wel zo dat je ergens in de wedstrijd even een periode hebt waarin het niet allemaal zo makkelijk nog valt en OA hun spel beloond ziet worden met twee treffers en dus 20-7.

     

    Een strakke inspeelpass van Thomas op de inlopende Denise zorgt voor nummer 21 als ze op tijd bij het inlopen de bal loslaat richting korf en hop deze valt ook binnen voor en 21-7.

     

    De minuten strijken voorbij waarbij we even niet meer tot scoren komen en OA wel hun 8e laat aantekenen.

     

    Vlak voor het ingaan van de laatste 10 minuten dan ook Michelle met haar treffer en dan hebben alle 8 basisspelers dus een of meerdere streepjes achter hun naam staan, hoe bedoel je een teameffort en niet afhankelijk van 1 puntspeler die het dan maar moet doen.

     

    Maar als je denkt dat dit alles is, nou nee hoor want er is nog wat ruimte in namen van invallers op het scoreformulier. Zo komt het voor dat de invalbeurten van Milou en Yvar ook nog worden beloond met een treffer als Milou ondanks een megaduw in haar rug toch op tijd de bal loslaat richting korf (of anders een verdiende stip) en aanjager Duncan ook nog maar eens doel treft.

     

    OA scoort hier en daar ook nog mee en komt op 10 treffers te staan. Veder nog wel opmerkelijk de duels tussen Daph en haar dame waarbij dit al fel er aan toe ging op het moment dat de bal in het andere vak was, zoiets moet je zien maar vermakelijk was het wel.

     

    De laatste treffer komt op naam van Lars Ottevanger maar daarbij mag een ieder bij de redactie vragen “wat bedoel je nou”.

     

    Al met al komt de eindscore uiteindelijk  op een impressive 25-10 uit. Een uitslag die zeker opzien zal baren in de poule maar waarbij er niets gestolen is qua treffers.

     

    De ploeg ademt plezier en wil en dat is geweldig om te zien en om aan de rand deel van uit te maken , thnx for that luitjes ook nu weer plezier om te aanschouwen..

     

    Volgende week een ander verhaal met hopelijk wel dezelfde uitkomst. Dit verslag zal zich ongetwijfeld een weg vinden naar de coaching van Tempo 2 omdat MV oud getrouwe Terry Hereijgers daar de scepter zwaait en waar MV 2 weinig geheimen kent voor hem omdat hij met sommige spelers heeft samengespeeld of ze heeft gecoached.

     

    Tempo met 4 uit 6 ook niet helemaal de start die gehoopt was en waarbij wij de marge van 3 punten uiteraard minimaal in stand willen houden c.q. willen uitbreiden. Op naar Alphen komende week met in ieder geval een prima dosis zelfvertrouwen.

     

    Eric Plugge

     

    Treffers van Marisha (5), Duncan (4), Julien, Mike en Menno (3), Denise (2), Daphne, Michelle, Milou, Yvar en Lars O (1)

     

    Vederde foto’s (Fabiola Plugge) volgen op de socials

     

    Topscorer Marisha elegant richting korf