• MV 1 met zure nederlaag tegen SD 1

    Soms wil je wel een wedstrijden vastleggen door enkel de verwijzing naar een lied. Toen ik zondagochtend wakker werd kwam ik ineens Rollercoaster van Danny Vera in mijn brein tegen. Het gevoel dat ik de laatste weken bij Meervogels 1 een beetje heb , maar daarover later meer.

     

    Sporting Delta is een ploeg die ons in de regel wel ligt, we weten wat we kunnen verwachten dus daar kun je je een beetje op instellen. Een ploeg die het vaak moet hebben van hard werken met een dosis positieve agressie.

     

    We komen wederom – net als bij HKC – als een flits uit de startblokken als Sanne haar rentree viert met een vrije bal en een doorloop, zo we zijn binnen en 2-0.

     

    Bas vanuit het centrum voor de 3e en een stip van Eline voor de 4-0, we zijn ruim 6 minuten bezig en de wervelwind zorgt ervoor dat SD zich moet beroepen op een time out om het HKC scenario (0-7) te voorkomen.

     

    Een kleine 8 minuten moeten wij het tegenovergestelde doen als SD aanhaakt tot aan de 4-3 en Erwin de groep wakker moet houden.

     

    Wij hebben wel de nodige rebounds en lange aanvallen maar de scherpte is even weg en het is ook niet aan SD om aan te haken want de schoten vanuit Dordtse kant zijn nog minder en daar hoeven wij in de 1e helft niet veel van te vrezen.

     

    Anine met een stip en worden nog gefopt in de verdediging en dan klinkt het rustsignaal met 5-4. Een spetterende start werd vanuit ons gevolgd met nog 1 treffer, dat is iets te veel (of te weinig) van het goede. SD verdedigt als een malle en mist de scherpte in de aanval en wij komen minder tot schot maar weten verdedigend stand te houden, dat een beetje het verhaal van de 1e helft.

     

    Even in de ogen wrijven want een déjà-vu moment is het als Sanne ook in de 2e helft start met een rake vrije bal voor de 6-4 en even wat lucht weer. Het duurt echter 56 seconden voordat we echt wakker moeten worden als SD 2 x scoort en door teveel ruimte die we weggeven en het weer gelijk staat met 6-6.

     

    Vanaf dat moment wordt het stuivertje wisselen waar we wel steeds aan de goede stand van de score blijven maar SD nooit meer als 2 treffers achter komt te staan. Wendy (oppakken losse bal), Sanne (vrij schot), Danny (na fraai voor/loopwerk) en nogmaals Danny als publiek hem al bedankt voor het schot en hij de supporters door een gebaar hun weer bedankt. Jay vanuit het achterveld ook nog.

     

    Zoals gezegd SD haakt keer op keer aan maar eerlijk gezegd grotendeels door de schotkracht van een ontketende Sacha Verboon die keer op keer haar schot omzet tot een treffer.

     

    Heel langzaam maar zeker kantelt de wedstrijd – al bij de 10-10 als SD voor het eerst aanvallen krijgt bij een gelijke stand. Bij 11-11 is het dan eindelijk – je voelde het aankomen – de 1e achterstand maar gelukkig weten we binnen 16 seconden te reageren door Bas en gaan we met nog 8 minuten te gaan ons opmaken voor een spannende slotfase bij 12-12.

     

    Helaas is het bij ons nu vooral 1 schots-aanvallen en is bij SD de rebound goed verzorgd. Op 2:03 van het einde komen we weer op achterstand maar is Danny weer alert bij de 1e de beste aanval van de onzen en zo komen we richting de laatste minuut met een gelijke stand.

     

    Alles in deze pot ademt een gelijkspel uit waar beide ploegen uiteindelijk wel tevreden mee kunnen zijn. De vingers gaan omhoog van de solide leidende Dekker en Boogaard (nog 1 minuut) en wij net in de aanval. Uitspelen tot 15 seconden voor tijd en gaat dit niet goed dan heeft SD geen tijd meer om aan te vallen.

     

    We kiezen de snelheid naar binnen om toch snel tot schot te komen, dat gaat helaas niet zoals wij hoopten, 10 seconden later een gejuich bij de gasten, 15 seconden later eindsignaal en een kater van jewelste.

     

    Na de geweldige winst tegen Avanti, het forse verlies tegen Deetos , de prachtige overwinning op HKC nu deze zure, zure nederlaag. In de1e alinea nog even de reminder naar Rollercoaster, dat is wel duidelijk toch.

     

    Komende zaterdag op jacht naar dan maar een high als we richting Tempo gaan. Zodra die constantheid is gevonden in de ploeg gaan de punten echt wel komen dus we gaan gewoon uit van een mooie wedstrijd in Alphen waar we net als vorig jaar de punten willen gaan ophalen….moet lukken, let’ssssss go.

     

    Eric Plugge

     

    Treffers van : Sanne van Lomwel (4), Danny Schulting (3), Bastiaan Overwater (2), Eline van Lomwel, Jaimy Roos, Anine Kerrebijn en Wendy Post (1)

     

    Foto’s binnenkort op de socials

     

    Wendy ri korf