• MV 2 slikt onnodige nederlaag tegen Tempo

    In de ochtend in de stromende regen een interessant gesprek met Terry Hereijgers, voormalig Meervogelaar en tegenwoordig trainer bij de tegenstander van die middag.

     

    Het gesprek kwam er op neer dat vanuit Terry zijn kant er maar 1 winnaar mogelijk was en dat Meervogels en dat die overwinning nog vrij gemakkelijk zou zijn. De lijst met geblesseerden was ellenlang en dus werd vooral gekeken naar de volgende week waar Tempo dan wel de punten zou moeten halen.

     

    Ja oké ook dit was wel ingecalculeerd maar we nemen de boodschap ter kennisgeving aan, zand in ogen strooien of onvoldoende vertrouwen in eigen kunnen, we zullen het nooit weten.

     

    Gelukkig was de regen gestopt toen de wedstrijd aanving maar hadden wij zeker niet de bliksemstart die je zou willen. Mike is het nog wel die half vallend de 1-0 op het bord brengt maar het kwintet aan treffers wat dan valt zijn allemaal zwart gele treffers en dus na een kwartier een nogal troosteloze 5-1 achterstand. Bij sommige MV aanvallen denk je “hoe kan het dat deze niet valt” waarbij Tempo gewoon dodelijk effectief is en is de stand op dat moment nog grotendeels terecht is.

     

    Er is een vuurtje nodig om de wedstrijd te kick-starten en wellicht dan via Daphne voor de 5-2 maar als we ons verkeerd opstellen onder de paal is de 6-2 een minuut later ook weer een feit.

     

    Het 1e schrikmoment is daar als Bonno gaat zetten en langs de hekken is de vrees dat de voetblessure weer opspeelt, gelukkig lijkt het iets met het materiaal te zijn en is een time out even later nog een minuutje extra tijd om alles weer in orde te brengen.

     

    Soms is het show time of dinner time of welke time dan ook maar nu was het Ephraim tijd…Marisha heeft zich tot doel gesteld om de korf van Tempo te voorzien van een bombardement wat niet vaak in die getalen voorkomt.

     

    Uiteraard krijgen wij ook de nodige treffers tegen maar de eerstvolgende 5 !!! velddoelpunten zijn van de hand van Marisha, denk niet dat ik ook in die honderden verslagen ben tegengekomen dat iemand er 5 achter elkaar binnen tikt.

     

    In een periode dat we soms wat gehaast op zoek naar de treffers zijn is dat waarschijnlijk een omgeving waarin Marisha zich goed voelt. De ruststand is 9-6 en de laatste treffer van haar kwintet valt bij de 10-7 , een stand die draaglijker is maar nog onvoldoende.

     

    Het is in deze fase wel Meervogels dat aanvalt maar Tempo dat scoort en dan wordt het wel pittiger om nog in de wedstrijd terug te keren. We slikken er weer 2 en dan hebben we nog 18 minuten gaan…treffer voor treffer dan maar.

     

    Daphne en Mike zetten nog eens aan voor een slotoffensief dat nu niet meer stil mag vallen als we verkleinen naar 13-9 en halverwege de 2e helft. Althans volgens het haperende scorebord, en dat is zeker niet de 1e keer bij Tempo, is het nog 11-7 maar als de score wel weer klopt slaat de resterende tijd van 4 minuten weer helemaal nergens, knullig op zijn minst.

     

    Het is vervolgens Duncan die met een stip en een heerlijke treffer voor de dug-out eindelijk de ploegen dichterbij brengt als we aansluiten bij 13-11 en op mijn horloge er nog ‘10 te spelen zijn.

     

    De laatste 8 gaan is als we echt in de nek aan het hijgen zijn bij de 13-12 van Milou en is er nog 1 ploeg die heerst en Tempo vreest voor puntenverlies waar ze zich al rijk rekenden wellicht. Net op het moment dat je aanhaakt zijn het twee overtredingen op doorbrekende spelers die niet worden bestraft door de – behoudens deze 2 – solide leidende Michel van Roon . De 1e op Danny is dan nog twijfelachtig en 50/50 maar Eline wordt al doorbrekend gewoon aan haar schouder tegengehouden maar de stip wordt niet gegeven, grrrrrr.

     

    Even later de 14-12 maar ook nu laten we niet los en is het Menno die stipt als een Tempo heer nogal onbehouwen invliegt en de stip nu wel volgt. De 1e tik valt dan bij de 15-13 maar Bonno weet eigenhandig door twee puntgave treffers de stand voor het eerst sinds de 1-1 weer op gelijke hoogte te brengen.

     

    Is het vorige week MV 1 dat in de laatste seconden het punt uit handen geeft, dit keer is het de equipe van Henk dat dit moet ervaren waardoor we puntloos Alphen verlaten. De perfecte start waar we om bekend staan was nu tegen ons en daar waren we  bijna van hersteld maar de korfbalgoden hebben even niet het beste met ons voor.

     

    Gelukkig is er nog 1 pot tegen KCC komende zaterdag waar we dit)#*$)A*#$(&@$# (@*  gevoel van ons af moeten gaan spelen, zeker dat de ploeg dit in zich heeft dus KCC is warned.

     

    Jammer luitjes, veerkracht was enorm maar bleef de dik verdiende beloning uit.

     

    Saturday matchday, let’s do this.

     

    Eric Plugge

     

    Treffers van : Marisha (5), Mike,  Daphne, Duncan en Bonno (2), Milou en Menno