• Meervogels 1 – DES (D) 1

    Na een paar jaar geen verslagen meer op de site te hebben geplaatst om mij moverende redenen heeft de wedstrijd van S1 van afgelopen zaterdag mij toch nog zodanig geraakt dat ik nog 1 keer de ganzenveer uit de kast heb gehaald en op de site allen die geïnteresseerd zijn nog mee te nemen naar zaterdag 6 juni 2026.

    Ik weet eigenlijk niet zo goed waar te beginnen maar de woorden zullen ongetwijfeld gaandeweg komen. Het zal niet zo zijn dat ik nog weet hoe vaak wij tegen DES hebben gespeeld en wat het schot% was van de  dag, nee zo een verslag dat ik wel eens lees op de site van Avanti zal het niet zijn maar eerlijk gezegd boeit mij dat ook niet.

    Meervogels 1 een team waar verenigingen en tegenstanders tot een paar jaar geleden huizenhoog tegenop keken. Een avondje Veur deed menig team al dun door de broek lopen voordat ze de hal binnen zouden treden. En ook op het veld waren de punten erg duur om mee te nemen.

    Helaas heeft de afgelopen jaren de tijd niet stil gestaan en is de stabiliteit op het gewenste niveau ver te zoeken. Dat wil overigens niet zeggen dat de vaandeldragers van S1 er niet alles aan doen om dit te compenseren met de vechtlust die aan het spelen in Meervogels 1 is verbonden.

    De nodige degradaties verder vond het vlaggenschip zich terug in de 1e klasse van het veldkorfbal. Tegenstanders van de veldcompetitie deel 2 seizoen 2025-2026 zijn Phoenix , Weidevogels en DES (D) absoluut niets tegen deze super gezellige ploegen maar het is wel pittig om daar de punten te halen en zeker gezien het feit dat de selectie zo langzamerhand leegliep qua blessures, dat zagen we ook afgelopen zaterdag.

    Thom al een jaar eruit maar de operatie is succesvol geweest aan de schouder dus de weg omhoog is ingezet maar gaat nog een hele lange tijd duren en zeker in 2026 zal dat niet resulteren in speelminuten. Ook Mike V is er al een lange tijd uit hopelijk op de weg terug, Milou haar vinger heeft hele gekke vormen aangenomen waar een 2e operatieve ingreep haar wellicht nog de nodige maanden uit de roulatie gaat houden. Eline en Michelle zwangeren lekker voort  en zo kan ik over het hele jaar wel een beetje een ziekenboeg agenda opstellen.

    Een trainer die het na 1 training al voor gezien houdt en de ploeg laat zwemmen waarbij we dankbaar zijn dat Mascha en Bob in de gaten springen die hij ineens achterlaat.

    Een kansloze zaalcampagne waar we met 14 gespeeld 0 degraderen naar de 1e klasse verhuizen waar inmiddels ook het 2e in het komende jaar gaat vertoeven nadat daar ook in de zaal een degradatie volgde.

    Alles stond in de sterren geschreven om het met een nachtkaars te laten uitgaan.

    Helaas was ook het veld voor het 2e te zwaar (nog hoofdklasse) en volgde ondanks heldhaftige potjes tegen o.a. KVS met 0 uit 6 degradatie naar de Overgangsklasse.

    Goed terug naar S1 want onder het motto “alle ballen verzamelen” werd vol ingezet om alles uit het veldseizoen te peuren. Gezien het spelersmateriaal dat na het oprapen van de scherven overbleef en bij elkaar werd geplaatst en gezien de tegenstand een verplichting om deze keer om de knikkers mee te strijden.

    Vanuit het verre Japan werd op 4 april de 1e thuispot tegen Weidevogels gevolgd en wat moet het een verademing zijn geweest dat na het laatste fluitsignaal de handen weer omhoog konden worden gehesen want een 19-11 overwinning werd met nodige sake verwelkomt kan ik u vertellen.

    De flashforward is er naar 11 april – een paar uur daarvoor geland vanuit Tokyo – maar om in het ritme van de dag te blijven de fiets gepakt en richting DES gepeddeld. Het was een kletsnatte bedoeling maar het spel was hartverwarmend . Mijn pogingen om  Thom en Kelly in Japan nog op de hoogte houden was onnodig want een korrelige live stream vanaf het veld DES was voldoende om te zien dat ook daar de punten in de tas mee kwamen naar Meervogels (14-19).  Op papier de zwaarste tegenstander / wedstrijd maar ja op papier win je geen wedstrijden.

    Vervolgens heeft de KNKV in al zijn wijsheid besloten dat op het moment dat je net een beetje went aan de buitenomstandigheden je dan maar gelijk een maand er tussenuit kan nemen. Tuurlijk de korfbal finale is heiliger dan heilig dus bal je maar lekker pas weer op 9e mei tegen stadsgenoot Phoenix.

    Het was gezellig bij onze buren en ondanks een shaky start was het verschil snel zichtbaar, voor de 3e x was onze doelpuntenmachine blijven steken op 19 versus de 7 van Phoenix en met 6 uit 3 dus halverwege de missie, die een missie werd om meerdere redenen maar daarover later meer.

    We gaan door naar 16 mei (Hemelvaartweekend – ook heel logisch ☹) waar we terugwedstrijd tegen Phoenix gaan ballen. Ik weet niet of wij het onderschat hadden , of dat Phoenix ons goed had geanalyseerd maar het was een hele andere pot dan een weekje daarvoor.

    De 1e helft eigenlijk nog niet veel aan de hand maar Phoenix heeft ons in de 2e periode flink het vuur aan de schenen gelegd , kwam soms op 2 punten maar toch op het einde met -6 naar de andere kant van Zoetermeer ging en of het zo gepland is , ook weer met 19 van de onzen (19-13).

    Weer twee weken wachten en de 1e van 2 finales die we aan gingen. De 1e wedstrijd weliswaar niet gezien maar je kon er zeker van zijn dat Ex-Vogelstrainers Colin en Ronald S. de ploeg hadden klaargestoomd om alles uit de kast te halen om het spel te ontregelen.

    En ontregelen werd het want er waren periodes in de wedstrijd – op het snikhete veld van de andere Vogels – dat ik niet zo zeker wist of de 2 punten wel meegingen in de bag.

    Soms wat over het randje maar dat kon je eigenlijk ook wel verwachten. Het surplus aan kwaliteit kan je dan compenseren met vechtlust. En dan kan je de 2 trainers aan de andere kant wel toevertrouwen. Een stip die we in 3x mochten nemen – tot grote ergernis van Ronald die de KNKV kas weer deed spekken – bracht ons over de drempel en met 17-21 (hé geen 19 😊) werd de spanning verplaatst naar 6 juni, plaats Vernédesportpark, tijdstip 16:00….

    Het uitgangspunt was duidelijk , onderling resultaat is van kracht – ook DES had alle overige potjes gewonnen – waarbij je een marge hebt van +4 al naar gelang de hoogte van de score. Op de DES site was te lezen dat ze aan een overwinning van 6 treffers voldoende hebben maar dat klopte niet verschil van 5 zou al voldoende zijn maar aan dat scenario wilden we niet denken om meer redenen dan 1 maar zoals gezegd daar kom ik later nog wel op terug.

    Een belangrijke spil ben ik nog vergeten te noemen maar dat mag ook wel een aparte plek in dit verslag zijn. Enkel door toedoen van het kordate optreden van het social media team van Meervogels werd halverwege het seizoen (zaal) Fabian Pasman binnengehaald. Hij wilde de uitdaging wel aan gaan ook al wisten wij dat er niet ontzettend viel aan te bieden was. En als je mag spreken van een schot in de roos dan is Wilhelm Teil (nee niet Willem of Xander) ons wel goed gezind geweest.

    Fabian bracht passie en beleving terug in de ploeg en kon voortborduren op het goede werk dat Mascha en Bob als gatekeepers hadden verricht.

    Ondanks de 14 nederlagen was de wilskracht bij iedere wedstrijd aanwezig, ok het kost je ook een paar duiten in de KNVK kas, maar het sloeg wel over naar de ploeg. Investeren werd dan in de zaal gedaan en de oogst moest volgen op het veld. De spelers waren lovend over FP en dan ben je bereid om die ene stap extra te zetten.

    En laat nu net op 6 juni de oogst ready zijn om door de Vogels geplukt te worden. Zo een 82 jaar werd deze dag al als D-Day bestempeld en nu was het tijd om de 8 matadoren van de dag over de stranden van Zoetermeer te laten stromen.

    Basis è Danny, Quinten, Jordy & Jaimy bij de heren en Renske, Anine, Nikita en Kelly (laatstgenoemde ook nog eens jarig vandaag) bij the ladies.

    Net zoals een paar maanden ervoor waren de weersomstandigheden nou niet spetterend, alhoewel die waren wel spetterend maar dan van de druppels die vielen in het ritme van petje-op , petje-af was het dit keer plu op en plu af.

    Nog even gekeken naar S2 die zeer verdienstelijk Tempo lange tijd bij hield maar op het einde het tempo (kadusssssssssss-bam) niet meer konden bijbenen.

    De hoofdmoot en scheidsrechter Dennis Binnendijk hield ons constant op de hoogte hoelang er nog ingeschoten kon worden om de spanning nog maar even te verhogen.

    Een schril fluitje klinkt al waarnaar Renske als aanvoerster naar het midden wordt gedirigeerd, de verplicht handjes werden geschud, de laatste huddle nog eens wordt gedaan en we dan uiteindelijk gingen gaan beginnen. De marge van +4 is een fijne om mee te beginnen maar in het korfbal kan het snel gaan.

    Allright everybody let’s f…ng go!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Het duurt in totaal 53 tellen voordat de 1e treffer valt maar die is van de verkeerde kleur zullen we maar zeggen (we gaan het niet de hele tijd hebben over , dan hebben we nog 2 marge want dat weten we nu allemaal wel, maarre we hebben dus nog +2 marge haha)

    Goed dat is dan maar even om de spanningen weg te lachen. We beuken wel op de deur van DES maar nog zonder gevolg want je wilt ze ook weer niet het gevoel geven dat er wat te halen valt in Zoetermeer. Ik kijk even twee tellen op mijn schrijfblok om aan te geven dat de 1e aanval te onzorgvuldig is in de passing, hoor ik een gejuich dat maar 1 ding kan betekenen namelijk de gelijkmaker. Ik kan niet omschrijven hoe maar vraag enkel aan mijn rechterkant waar Pa en Ma van Quinten zich hebben opgesteld “wie”  en krijg te horen dat Renske de ploegen naast elkaar zet en na 5:13 de 1-1.

    Nu was het al heel snel duidelijk dat DES niet was gekomen als veldopvulling want 38 tellen later slikken we de 1-2 en is het serieus aanpoten. Het was heel erg duidelijk dat men vooral het gevaar Schulting wilde platleggen want een snelle heer werd op DS gezet, overigens niet wetende dat de veteraan nog het loopvermogen heeft van een jonge (ok wat overdreven) Dio die op zijn gemak bij de CPC gewoon de ½ marathon loopt en – omdat het kan – daarna nog even de 10 ook mee pakt, ja joh waarom niet.

    Nee we komen niet makkelijk tot schot maar gelukkig gebruikt DES niet geoorloofde middelen om ons af te stoppen en is leidsman duidelijk in het fluiten als eerst Anine en later ook Jaimy foutief worden gestuit in hun mars richting korf. De feilloos genomen stippen, jammer dat ertussen DES ook scoort maar na 7:35 niets aan het handje, in het spoor blijven en met 3-3 als tussenstand redelijk relaxed op het kuipstoeltje langs te kant.

    Nu had DES wel een heel erg irritant trekje want vrij kort na onze treffers moesten ze weer op voorsprong komen, zo ook na de 3-3 die slechts 15 seconden op het bord bleef staan waarna de 3 bij de gasten versprong naar 4.

    Het oogde te zenuwachting voor een ploeg die veruit de meer ervarener was maar op dat moment niet de ploeg was die het, het meest wilde (zo leek). DES krijgt dan de 1e keer de kans om naar +2 te lopen maar gelukkig werd een stip gemist en vloog de bal de korf ruimschoots voorbij.

     

    Het was wel het 1e waarschuwingsschot dat we te verwerken kregen. Een paar tellen even wakker schudden een snaar strakke pass over de hele van de birthday girl Kelly naar maatje Danny  die vanaf de zijkant de bal richting korf dirigeert voor de hernieuwde gelijkmaker, maar voor de spanning zou het fijn zijn als we de voorsprong eens konden verwelkomen.

    We komen echter niet dicht bij de korf en de schoten van afstand misten de precisie om DES echt fijn te doen.  De laatste 15 minuten van de 1e helft kondigt zich aan en uiteraard zou je bijna zeggen is het DES dat toeslaat met de 4-5 maar niet alleen dat , nu was het wel -2 vanuit onze ooghoek als Nick van Zwet (vorig jaar nog Vogel voordat hij terug verhuisde naar Delft) ons flink pijn doet met een fraaie knal van afstand.

    We moeten echt de 3e versnelling vinden en gelukkig – na een beetje wroeten – is die gevonden. Het hele 2e aanvalsvak werkt zich een slag in de rondte om dan de troef DS te spelen en zoals zo vaak in het verleden laat hij zijn Vogels niet zakken.

    De 1e was van een afstand waarop je zegt dat het eigenlijk asociaal is om te scoren, zijn hielen staan nog net niet op de middellijn maar de bal gaat maar 1 kan op en vol ongeloof ziet DES maar eigenlijk iedereen aan de rand van het veld, dat de veld maar 1 kant op gaat en dat is in de kunststofmand voor de 5-6 (holy moly zou Freek Vonk zeggen).  In de 19e minuut volgt dan ook nog de 6-6 vanuit de handen van Danny dus weer even de adem hervatten….6-6 op 18:50 spelen van de 1e periode.

    Nu ben ik al geen liefhebber van horror films maar als ik er 1 zou moeten regisseren, waarbij je eigenlijk steeds vaker je hand voor je ogen zou willen slaan en tussen je vingers door dan Freddy Kruger of Michael Myers hun ding ziet doen, dan had ik geput uit wat er gebeurde tussen 18:50 en 26:09 van de 1e periode.

    Zat je daarvoor nog redelijk relaxed op je stoel, na deze periode moest ik even controleren of het niet dun door de broek liep. Alsof DES een magneet aan de bal had geslagen, alles wat ook maar in de buurt kwam van de korf leek te vallen. Ok de 6-7 was nog een cadeautje, de enige beslissing die ik onterecht vond maar wie ben ik.

    Absolute uitblinkster aan de kant van DES Moana van Viegen (in de uitwedstrijd deed ze ons ook vaak pijn maar werd gelukkig pas halverwege de 2e helft gebracht) verdient de stip en scoort en daarna zijn haar maatjes en ook zijzelf verantwoordelijk voor de tijdelijke ontmanteling van Meervogels 1.

    Als de stofwolken zijn opgetrokken staat er een 6-11…. Ja u leest het goed ZES-ELF stand op het scorebord en is op dat moment met deze stand DES kampioen van de 1e klasse.

    Er zijn nog 3 minuten te spelen en gelukkig weet Jaimy met een prachtige treffer vanuit de hoek van het veld – de bal had echt geen centimeter over – de tijdelijke afstraffing te stoppen voor de 7-11 en als op 55 tellen van de einde Danny met een acrobatische act de 8-11 scoort ga je toch wel verlangen naar de rust om de koppen bij elkaar te steken.

    Helaas moest dat wel gebeuren met een 8-12 tussenstand want 3 seconden voor rust weet DES de totaalmarge op +4 te zetten en overall nog wel aan de goede kant van de stand (wij scoorden er daar meer, maar dat was wel na een hele wedstrijd).

    De matadoren gaan lichtelijk nattig naar de kantines, het publiek redelijk in verwarring achterlaten want eigenlijk beginnen we na 1 ½ wedstrijd op een 0-0 stand, en dat was niet iets wat we echt in de draaiboek hadden staan. Pfffff we kunnen het ook weer eens niet spannend maken zeg.

    Wat zou overheersen, waren wij zo geschrokken dat we aan het kortste eind zouden trekken, je kon het je aan het begin van de dag niet voorstellen, zou DES doorstoten en hadden ze een vooruitziende blik toen ze het hadden over +6 winnen bij ons.

    Teveel vragen en de enige die het antwoord hadden op deze vragen waren de 16 strijders binnen de kalk (o nee kunstgras) binnen de “lijnen”.

    Fluitsignaal klinkt om 16:41en we zullen het snel weten, of gaat het zoiets zijn dat je 1 minuut voor tijd nog niet weet hoe het gaat aflopen, damn Alfred Hitchcock moet dit niet doen hoor, flikker eens gauw een eind op.

    Goed ik had het over een horror movie en de tegenhanger is dan een “feel good movie” ik weet het niet maar als ik deze ook zou mogen regisseren dan zou ik iedereen en alles wat met een glimlach de wijde wereld in wil sturen verwijzen naar Meervogels 1 – DES 1 editie 6 juni 2026 te Zoetermeer tussen 02:45 en 11:01 van de 2e periode.

    Als mensen aan mij vragen wat de grootste comeback is die ik heb meegemaakt verwijs ik altijd naar 30 november 2019 Sporting Delta 2 – Meervogels 2 waar we belachelijk werden gemaakt door de thuisploeg en we naar 14 minuten met 9-0 achter kwamen.

    Op het veld weten Jaimy, Lars W, Michelle, Kelly en Anine – en buiten veld ook nog Otje – wel dat ”wie het laatst lacht”  toen uit de kast gehaald werd want met 16-20 hadden wij Sporting over de knie gelegd.

    De meest intense comeback van S2 was wel 21 september 2019 uit bij Oldeholtpade als we SCO 2 verslaan in een vechtwedstrijd die zijn weerga niet kent , ook daar waren Bonno, Michelle, Kelly en Renske wij alsmede de Larssen maar ook Menno en Mike ….

    En als ik dan deze bij elkaar optel komt deze van 6 juni daar feilloos bij.

    Duncan en Bonno in het veld erbij en eerstgenoemde op 2:45 met een rake stip allright let’s go met de 9-12,  op 3:59 Renske feilloos van de zijkant voor de 10-12, Anine dichtbij op 5:04 voor de 11-12,  Danny onder de ogen van uw verslaggever voor de 12-12;  Jaimy vanuit stand maar zo verdomd zuiver voor de 13-12;  Renske op 10:13 vanuit het centrum met haar karakteristieke rechte rug en uitgestrekte armen van de 14-12 en op 11:01  is het wederom Danny vlak voor mij neus die zuiver as can be de 15-12 binnen knalt en dan kan ik het niet laten want hé hoe vaak kom je oog in oog met DS --- en de high five is geboren (en nog vastgelegd 😊)

    WAUW WAUW WAUW,  de tranen zouden die avond nog rijkelijk vloeien maar op dat moment zaten ze er niet ver vandaan.

    Fabian had in de rust aangegeven “jongens waar is beleving, we scoren een schitterende treffer en er is er 1 die juicht”. …gevolgd door de woorden “kijk ik weet wel dat we gaan winnen – een fraaie uitspraak met -4 achter – maar straal het alsjeblief uit”….zo gezegd zo gedaan wat een turn around en DES volledig op de rug en knock down.

    Het duurde bijna 12 minuten voor de 1e treffer van DES in de 2e helft maar we wisten genoeg, dit wordt niet meer uit handen gegeven. Vers bloed in de personen van Wendy en Maris en de rest van de wedstrijd is toeleven naar dat laatste fluitsignaal.

    Tuurlijk de treffers vallen nog wel (Renske met een stip, Duncan met een stip en Danny vanuit de heup) en de teller blijft uiteindelijk staan op 18-17….en moet gezegd ook DES mist 3 stippen heeft het ons ontzettend moeilijk gemaakt en ik ben ervan overtuigd dat het slechts een kwestie van tijd is dat ze promoveren naar de OKC -iets wat ze dit jaar al in de zaal was gelukt…goede ploeg met een goed plan.

    Ja waarom is dit dan zo speciaal deze overwinning, dit kampioenschap want zou je toch kunnen verwachten met deze ploeg in deze poule, ja dat wel maar er zit zoveel meer achter dit kampioenschap.

    Ik ga de prachtige woorden van Lars en Kelly na de wedstrijd en in de kantine niet herhalen want dat deze te perfect en niets aan toe te voegen maar het is wel het einde van een tijdperk bij Meervogels die voorlopig niet meer op te vullen is, dat is niet negatief maar realistisch en zag je al een paar jaar aankomen helaas. Een fantastische club maar die het de komende jaren enorm zwaar gaat krijgen als het gaat om het korfballen op het niveau dat je gewend was geweest de laatste pak weg 20 jaar.

    Er zal weer opgebouwd moeten gaan worden ,beleidsplan is gepresenteerd door een ambitieus  Bestuur onlangs wat we toejuichen maar dat is niet binnen 5 , 6 jaar gerealiseerd op het niveau dat wij de club hoort, maar een start is het zeker.

    Het einde van een tijdperk gaf ik al aan…

    Michelle en Pien al aangegeven door prachtige future Vogels die eraan komen,  Bonno die ik al jaren volg en die andere dingen wil gaan oppakken zoals fietsen , motorrijden , klussen , Jaimy wil buiten vader zijn ook lekker gaan hardlopen heeft hij verteld.

    Wendy is daar al langer mee bezig maar vond Meervogels zo een prominente plek in haar leven hebben dat ze er nog een jaar aan vast heeft geplakt, Maris gaat ook met haar twee kanjers het moederschap invulling gaan geven wat ze verdiend, Renske lijkt het heerlijk ook met broerlief Sander een jaar – of meer – te gaan korfballen en last but not least Danny heeft ook zijn korfbalschoenen aan de wilgen gehangen maar zal zeker sportief blijven want als er bij iemand geen sleet zich op zijn lichaam is het deze held uit Driebergen.

    Fabian danken we ontzettend voor the boost die hij gaf aan de ploeg waardoor ik toch weer 2 ½ uur voor de pc zat. Wat ik al zie Bob en Mascha voor de gatekeepers van het Meervogels DNA en ook Iris voor het ontzettend belangrijke werk voor het team om de soms ondankbare klussen op te pakken.

    In de zaal zien we Renske terug met Trigon en Fabian met Fiducia dus mooi om ze dan weer te verwelkomen.

    Vooral de genoemde spelers waren het die de afgelopen vele vele jaren het waard waren om stad en land af te reizen van Oldeholtpade naar Groningen, Heerenveen, Tilburg, Wageningen, Ermelo, Middelburg, Souburg  you name it  …gelukkig waren de benzineprijzen toen nog niet zo hoog want dan zou ik een 2e hypotheek moeten nemen.

    Tuurlijk blijven er nog genoeg om volgend seizoen om een representatief 1e team op de been te brengen en daar wens ik een ieder ontzettend veel succes bij maar mijn Meervogels hart gaat vooral uit naar de kanjers die mij en Fabiola door de jaren zo ontzettend veel vreugde ( en soms wat ergernis en veld verwijderingen hebben bezorgd) hebben bezorgd in het mogen verslaan en aanschouwen van jullie inspanningen bij de selectie bij – wat ooit een illuster voorzitter zei “de mooiste club van Zoetermeer” .

    Ik heb het woord vriendenteam menigmaal gehoord maar dat zal iets zijn voor 2027-2028 en dan gaan er heel wat vingers omhoog om daar deel van uit te maken en staan er heel wat kinderwagens langs te lijn dan, zet ze maar voor mijn neus, wij passen wel op ze als we de foto’s nemen en de verslagen maken van jullie kampioenschap in de reserve 4e klasse na een 12-34 overwinning tegen Paalvast 3.

    Het ga jullie goed kanjers, en zoals Rinus Michels ooit zei na de huldiging bij het EK’88 “BEDANKT EN WE ZULLEN HET NOOIT NOOIT VERGETEN”

    Plugge over and out.